My secret garden

'My secret garden' is de titel van mijn nieuwe kleurenets. Ik zie dit kunstwerk een beetje als een soort 'examen', omdat het een mengvorm is van allerlei technieken die ik de afgelopen jaren heb geleerd in het grafiekatelier. Al deze technieken heb ik gepoogd te verenigen in één enkel beeld. 

                                                 

'My secret garden' (naar een persoonlijke collage), diepdruk: kleurenets op koperplaat (aquatint + mezzotint + droge naald + soft vernis + lijnets), experiment met diverse technieken en materialen, afmetingen beeld: 42 cm x 29,6 cm, staand, kleur, gedigitaliseerd (photoshop), oplage: 8 drukken in verschillende kleurtinten

the 'making of....'

the 'making of....'

Confettikunst en collages

Inmiddels zit ik al in mijn vierde jaar Vrije Grafiek aan de academie van Turnhout, en op dit moment ben ik bezig met het beoefenen van de vlakdruktechniek.
Een aantal jaar geleden had ik een periode waarin ik niets anders maakte dan collages. Deze werkjes vormen nu dankbaar materiaal om om te zetten in een grafisch werk.
Ik realiseer mij nu dat ik stilaan toch wel kan spreken van een klein grafisch oeuvre. Dit houdt in dat er een handvol werken bij zijn waar ik tevreden over ben, die bovendien mijn eigen stempel dragen en die aldus een kadertje verdienen. Inclusief een plekje aan de muur.

Dat gevoel heb ik ook met de intrigerende collages van de kunstenares Hagar Vardimon. Zij maakt in haar werk gebruik van simpele collage-elementen uit oude tijdschriften en foto's, maar het bijzondere is dat ze deze weet te combineren met bijvoorbeeld gekleurde confetti (= d.m.v. de perforator).
Een andere methode die ze toepast is gekleurde draad waarmee ze in het papier borduurt.

Naast haar originele werk verkoopt ze natuurlijk ook prints. Eén van mijn persoonlijke favorieten is 'Clouds in my coffee'. Naast haar eigen website http://www.hagarvardimon.com heeft ze ook een eigen shop: 'Happy Red Fish Art'. Een print kost 30 EURO (= A4- formaat).

'Clouds in my coffee'
 

'Over the moon'

'Home and plant/red door'
 

Eerste kleurenetsen

"...Ik geloof dat je allerlei dingen tegelijk kunt doen, maar dat er maar enkele zijn waar je werkelijk in kan uitblinken."

Ongeveer zes (jawel, Z-E-S!!, en toen moest het wachten nog beginnen) maanden nadat ik mijn Specifieke Lerarenopleiding had voltooid en tevergeefs naar werk had gezocht, besloot ik om raad te vragen aan één van mijn docenten aldaar.
Dit 'meters lange antwoord' van deze docent besloeg in totaal maar liefst VIJF volle bladzijden geprinte tekst, waar ik tot op de dag van vandaag nog steeds zinvolle zaken uit kan halen.
De zin die ik hierboven citeer komt uit deze tekst, en hij is mij ALTIJD bijgebleven. Hoe meer je hem herleest, hoe meer betekenissen hij in zich draagt. In de tekst staat verder nog heel wat wijsheid, maar laten we zeggen dat de ware betekenis ervan jaar na jaar helderder wordt voor mij (en dat is op zich toch al een goeie zaak).

Ik heb geleerd om (zoals ook vermeld staat in de tekst) 'keuzes' te maken in mijn leven, en op dit moment heb ik het gevoel dat ik mij volledig zou willen toeleggen op het beoefenen van de vrije grafiek.
Dit impliceert zeker niet dat ik vanaf nu plots geen illustraties, lay-out opdrachten of andere creatieve toepassingen meer maak (zo zou ik OOIT dolgraag nog een knuffelmobilescollectie willen ontwerpen én OOIT zeker mijn eigen grafische workshops (lees = minischooltje openen :)) willen geven aan kinderen). Wanneer er een verzoek op mijn pad komen zal ik zelf moeten bepalen en beslissen wat groen licht krijgt en wat niet.
Hierbij denk ik spontaan aan Judy Garland, voor mij (en velen!) de beste zangeres en entertainer ooit. Zij beschouwde 'acteren' als haar job. In het tweede deel van haar leven ging ze echter verder als a concert singer, on stage, want zoals ze zelf in de eerste plaats zei: "All I want to do is sing, loud and good."
Ik kan zelf helaas niet zingen (nu ja, als je mijn rapporten van de muziekschool van vroeger herleest blijkbaar toch wel een beetje), acteren noch dansen, MAAR ik heb wel de ambitie om tenminste een poging te doen in de voetsporen te treden van één van mijn grote voorbeelden in de grafiek: An Goris. Haar lijvige biografie 'Ets van een leven' (ergens op deze blog schreef ik er een mooi artikel over) ligt steeds in de buurt, dus het fungeert voor mij zowel als leer- én kijkboek.

Ik heb ontdekt dat mijn ware 'passie' in de grafiek ligt (en bij voorkeur de discipline 'kleurenets'). Een voordeel is het feit dat ik nog steeds de jongste ben van de ganse groep. Een nóg groter voordeel, in mijn geval, is het feit dat ik reeds kan putten uit een rijk oeuvre aan tekeningen en illustraties waarvan ik af en toe kan vertrekken. 
Vandaar dat ik zo blij ben dat ik, na ruim een half jaar vertraging, ein-de-lijk mijn eerste officiële kleurenetsen ooit heb gemaakt.
De opdracht was een (min of meer) abstract werk maken, dus koos ik  voor twee verbasterde collages van bloemen als startpunt. Deze elementen zette ik via verschillende technieken om op vier verschillende platen. Gedurende het hele proces heb ik geen enkele proefdruk durven maken van geen enkele plaat, aangezien het de eerste keer was dat ik zo'n ingewikkeld procedé heb gedaan. Het was tevens een oefening in het inschatten van diverse zuurtijden, en dit tegelijkertijd op verschillende platen.
Vervolgens heb ik al deze platen afwisselend over elkaar gedrukt, en de diverse eindresultaten hiervan kan u hieronder consulteren.

Voor diegenen die menen dat ik eigenzinnig ben (en ze hebben natuurlijk gelijk!), heb ik dus slecht nieuws. Anderzijds, waarom zou ik dingen maken die velen reeds maken? Waarom de horizon niet aftasten, op zoek naar nieuwe uitdagingen en experimenten?
Ik krijg vaak te horen dat mijn werk speciaal is. Dit houdt in dat ik automatisch een breed publiek uitsluit, maar ook dit is een keuze die ik al van in het begin heb gemaakt en waar ik mij trouw aan vasthoud.
Waarom zou ik niet mogen afwijken van de norm als je, zoals mijn vader ooit eens tegen mij zei, iets kan wat iemand anders niet kan?
Toegegeven, ik kan het mij veroorloven om keuzes te maken én dat is een absoluut voorrecht! Dáár ben ik mij ten volle van bewust. Ik hoop toch dat mensen blij kan maken met mijn werken. Om te beginnen schenk ik 'mijn allereerste kleurenetsen ooit' aan mijn ouders.

collage zwart-wit: 'Botanical Flowers 1'

collage zwart-wit: 'Botanical Flowers 2'

mijn eerste kleurenetsen ooit = fier!

eindresultaat 'Botanical Flowers 3', kleurenets, twee plaatjes op elkaar gedrukt

'Botanical Flowers 3', kleurenets - detail (soft vernis/lijnets/droge naald)

'Botanical Flowers 3', kleurenets - detail (soft vernis/lijnets/droge naald)

 

'Botanical Flowers 2', kleurenets - detail (soft vernis/lijnets/droge naald)

'Botanical Flowers 2', kleurenets - detail (soft vernis/lijnets/droge naald)

eindresultaat 'Botanical Flowers 2', kleurenets, twee plaatjes op elkaar gedrukt

'Botanical Flowers 1', kleurenets - detail (aquatint (=grijze ondergrond)/soft vernis/lijnets/droge naald)

'Botanical Flowers 1', kleurenets - detail (aquatint (= grijze ondergrond)/soft vernis/lijnets/droge naald)

'Botanical Flowers 1 en 2', serie van 2 kleurenetsen

Fotogrammen

Een workshop fotogrammen maken had ik nog nooit gedaan, maar het leek mij wel wat. Je experimenteert met allerlei materialen en de belichting om zo tot een bepaald beeld te kunnen komen.
Na enkele uren als een vlijtige mol in de donkere kamer vertoefd te hebben en ongeveer een vijftigtal foto's later, waren dit de povere goede resultaten die kwamen bovendrijven (letterlijk dan: in de bakjes met water en speciale emulsies). De rest was ofwel over- ofwel onderbelicht. Op sommige was ronduit een groot zwart vlak te zien. Ik leek wel een tovenaar die plots dingen tevoorschijn toverde. Fotografie, het is een ware kunst!

De magie van de 'leprechauns'

"De magie van de leprechauns heeft ons bij elkaar gebracht. Maar zie je de leprechauns dansen... dan stop je beter met drinken. :)"

Dit toffe tekstje trof ik aan toen ik plaatsnam aan het 'feestdis' van Vanessa en Mike.
Ik vond 'leprechaun' een speciaal woord, en heb de specifieke betekenis ervan opgezocht. Het blijkt een mythisch wezen te zijn uit de Ierse folklore. Hij wordt beschreven als een kabouter die veelal met een klaver rondloopt in een groen kostuum met een lange, roodkleurige baard. Hieronder zie je hem afgebeeld op de lolly. :))

Een vriendin van mij, die ik reeds kende van mijn lagere schooltijd, is onlangs in het huwelijksbootje gestapt met een Amerikaan die zowat naar Ierland is geëmigreerd.Tot mijn grote vreugde bleek ik één van de genodigden te zijn op haar huwelijksfeest. Stiekem had ik gewenst en gehoopt dat er misschien nog andere klasgenoten van vroeger waren uitgenodigd... maar ik kende niemand van de 'vrienden(= lees 'Chicago')tafel'.
Al heb ik mij die nacht nog zeer goed geamuseerd, en bovendien kennisgemaakt met enkele toffe mensen.

Hieronder heb ik een soort fotocollage gemaakt van alle persoonlijke geschenkjes die ik als gast die dag (en ook nacht) heb mogen ontvangen.

Om af te sluiten nog een ontroerend Iers tekstje van het koppel, dat alle gasten op het einde van het feest ten geschenke kregen:

A little Irish blessing

May the road rise to meet you
Mogen onze wegen altijd naar elkaar leiden
May the wind be always at your back
Mag de wind altijd in uw voordeel blazen
The sunshine warm upon your face
Mag de zonneschijn uw gezicht blijven verwarmen
May green be the grass you walk on
Mag het gras groen zijn waarop je wandelt
May true be the hearts that love you
Mogen de harten die van jou houden waar en echt zijn

"Good luck!" Vanessa en Mike. Dankjewel dat ik deelgenoot mocht zijn van jullie mooiste dag. Dat de leprechauns jullie steeds mogen beschermen en aan jullie zijde mogen staan!

 LEVE VANESSA EN MIKE !! (*fotocollage)

een beruchte leprechaun gespot ;)

Illustratief raadseltje

Naast mijn illustratief werk hou ik ervan om tussendoor sporadisch kaartjes te maken. Die kunnen over uiteenlopende zaken gaan, en meestal dragen ze een boodschap met zich mee.
Dit kaartje bevat sporen van/refereert naar zowel een beroemde film, stripverhaal als sportevenement. Kan u ontdekken welke drie dat zouden kunnen zijn?

Deelname afficheprijs Folon 2012

Ik besloot mij eerder dit jaar in te schrijven voor de tweede editie van de  Afficheprijs van de Stichting Folon/Fondation Folon. Het feit dat ik eerder al een prijs in de wacht heb gesleept, stimuleerde mij om verder op zoek te gaan naar potentiële wedstrijden. Ik dacht: waarom eens geen affichewedstrijd proberen? Dit is nooit echt mijn ding geweest. Ik ken mensen die geboren zijn voor het medium affiche. Je kunt het of je kunt het niet, en ik heb het nooit onder de knie gekregen. Toch wilde ik voor mijzelf eens bekijken wat de mogelijkheden hiervan zouden kunnen zijn, en bijgevolg mijn grenzen verleggen.

Het thema van de wedstrijd was 'Wallonië voor lekkerbekken/La Wallonie des Saveurs'. Het onderwerp 'picknick' kwam als eerste bij mij op. Hier ben ik dan op doorgegaan. Ik zocht naar een manier en een techniek waarvan ik zeker wist dat niemand anders deze zou toepassen. De hoofdzaak is om u proberen te onderscheiden van de concurrentie. Geen enkel jurylid heeft er bijvoorbeeld baat bij om tien keer hetzelfde onderwerp in tien keer dezelfde techniek onder de neus gewreven te krijgen. Plasticine vond ik hiervoor een originele optie.
De affiche moest een bont en kleurrijk spektakel worden. Hiervoor deed ik vooraf research naar enkele typische -al dan niet gastronomische- zaken die onze zuiderburen zoal kenmerken (= bijvoorbeeld: Macarons, Hervekaas, de Luikse wafel,...). Ik noteerde de belangrijkste zaken. Van deze selectie maakte ik een soort cupcakes, die ik nadien elk afzonderlijk fotografeerde met een zéér slecht toestel. Idem voor de picknickmand. De hanenkop is natuurlijk een sprekend en herkenbaar element.

Enkele weken geleden kreeg ik het verdict dat ik helaas niet bij de veertig uitverkorenen was, een voorwaarde om mee te kunnen dingen naar de titel en ereplaatsen. Waarschijnlijk is mijn affiche té letterlijk, té (veel) verwijzend, té druk, té vergezocht, té cliché, té kakofonisch en té té té.... bevonden.
Al bij al heb ik er veel plezier aan beleefd! Het kind in mij leefde zich naar hartenlust uit met de plasticine. Volgende uitspraak van mijn zus kon de tegenvaller een beetje verzachten: "Spijtig dat je ze niet kan opeten, want ze zien er wel heel smakelijk uit.".
En laten we vooral niet vergeten: deelnemen is belangrijker dan winnen!

Je vindt meer informatie op de site: http://www.fondationfolon.be.

Wie weet zal ik ooit in staat zijn om van mijn opdrachten te kunnen leven!! Kortom: ik ga ervoor en zet gewoon door. Elke extra opdracht die mij wordt aangereikt beschouw ik als een surplus en scherpt mijn vaardigheden verder aan. Bovendien is het een compliment als men een illustrator vraagt voor zijn of haar 'eigenheid'. Dat is wellicht het allermooiste aan heel het verhaal.
Ik heb lange tijd moeten zwoegen, heb heel Vlaanderen doorkruist met de nodige valse starts... Nu geraak ik stilaan uit de moeizame startblokken, en kan het alleen maar beter worden. Het is geen fabeltje: tijd brengt raad!
Even geen tijd meer om aan wedstrijden deel te nemen, maar we halen de schade wel in...

inzending Afficheprijs Folon 2012

Kaartjesmania

Toen ik nog Illustratie studeerde aan Sint Lucas in Antwerpen, kregen wij in het tweede jaar de opdracht om wekelijks een postkaart te maken. Ik herinner mij nog goed dat ik daar altijd geweldig tegenop zag. Hoe hard ik ook mijn best deed, het ging mij niet echt af.

Je bent nooit te oud om te leren, dus besloot ik de oefening anno 2011 nog eens te herdoen. Ik nam mij voor om de maand september eens duchtig onder de loep te nemen.
Het concept is simpel: van elke dag een samenvatting maken. Er is altijd wel iets dat je aanspreekt; een moment, ervaring, herinnering, emotie, ...

Het was niet makkelijk, maar ik heb eruit geleerd dat het belangrijke opstapjes kunnen zijn om creatief en probleemoplossend te leren denken. Daarnaast ontwikkel je bepaalde ideeën, en onbewust ben je bezig met zaken als vormgeving en bladspiegel.
Gezien het vluchtige medium -en het feit dat ik zelden of nooit voorschetsen maak- zou dit in feite een kolfje naar mijn hand moeten zijn. Of dat klopt laat ik volmondig aan u over. Mijn conclusie: Ik ben weer gegroeid!

de maand september in 26 persoonlijke beelden (= volgens mijn jaargang ;)),
inclusief kaftje

De collages van Wislawa Szymborska

Enkele collages en een leuke boekcover van Wislawa Szymborska; Poolse dichteres. Haar gedichten worden meestal voorafgegaan door geweldige, sprekende titels zoals bijvoorbeeld: 'Stilleven met ballonnetje'.