DEEL 7: De laatste dag van mijn eerste levenshelft

 "...Advice for the young at heart, Soon we will be older, When we gonna make it work?...We got the whole wide world in our hands...We can do anything that we want, anything that we feel like doing..."

...Dit liedje van Tears For Fears spookt op dit moment door mijn hoofd, en ik word er een beetje weemoedig en nostalgisch van. Ik vier vandaag mijn 36ste verjaardag, en ik lees op een verjaardagskaart dat dit 'de laatste dag van mijn eerste levenshelft is'. Redelijk heftig én beangstigend. Het doet mij reflecteren op wat al geweest is en op wat (hopelijk) nog zal komen. 

Het begint al met het simpele feit dat ik tijdens de afgelopen reis naar Finland voor het eerst eens niet de benjamin van de groep blijk te zijn (reisleider Ruben is zelfs 9 jaar jonger dan ik). 

De reis naar Lapland heeft mij als persoon een enorme boost gegeven. Het was 'de zuurstof' die ik nodig had. Ik ben graag in het bos of in de natuur, maar evengoed in de bergen of aan het water. Het heeft mij doen inzien dat de natuur uiteindelijk de baas is (ook al zijn we vaak naïef om te denken dat het omgekeerd is). De Sami moeten echte krijgers zijn geweest, want ze moesten overleven in erg koude en barre omstandigheden. 

Ik zou deze reis zeker aanraden, maar een zekere flexibiliteit is toch wel vereist. Alle activiteiten zijn goed te doen voor iemand met een gemiddelde conditie. De aanpak van Sawadee is een beetje gelijkaardig aan die van Koning Aap. Je hoeft ook niet alle activiteiten te doen als je dat niet wilt of je er niet goed bij voelt.

Op een gegeven moment, toen we terugkwamen van de sneeuwschoenwandeling, zei Ruben plots: "En nu gaan we een minuut stilte houden uit respect voor de natuur." Dat stille moment heeft mij sterk aangegrepen, alsook toen we de avond ervoor in de duisternis aankwamen onder een heldere sterrenhemel. Ik voelde mij niet alleen onderdeel van een groep, maar ook van een groter geheel. Ik dacht toen: 'Fantastisch, daar doen we het voor!' Ik moet in dit leven af en toe het gevoel kunnen hebben dat ik leef. 

Ik heb gezien hoe een vuur wordt gemaakt én ik heb een volledige nacht in een iglo doorgebracht. Hier wekte ik bewondering mee op bij de groep. Dat ik erg volhardend kan zijn, is mij intussen bekend. :)

Sisu betekent óók veerkracht. In het dagelijks leven worden we soms geconfronteerd met tegenslagen. Doordat ik zelf zoveel mogelijk de confrontatie of uitdaging aanga, merk ik ook dat mijn zelfvertrouwen daardoor groeit. Ik hoop dat deze reis in zekere zin mijn creativiteit aanwakkert, want die staat al enige tijd op een laag pitje.

Tot slot was ik benieuwd naar Lapland in de donkerste maand van het jaar, maar al bij al viel dat nog mee. De zon staat heel laag, maar het is absoluut niet zo dat het 'constant' donker is.

Ik was best onder de indruk van hoe sterk onze groep zich toonde tijdens de sneeuwschoentocht. Er was niemand die klaagde, want iedereen had hetzelfde doel voor ogen. Ik was ook aangenaam verrast over onze reisleider Ruben, omdat hij (reeds) over de leiderskwaliteiten en de spirit beschikt om een groep te motiveren. Hij heeft óók de kwaliteiten om een goede leraar te zijn. Ik heb bewondering voor mensen die hun grenzen (letterlijk) verleggen, die volledig één zijn met de natuur en deze kennis willen overbrengen aan leken zoals wij. Met sommige reisgenoten was er een beter contact als met andere reisgenoten. Dat is normaal, en dat vind ik niet erg. Verder heb ik heel wat nieuwe (sportieve) vaardigheden geleerd, dus ik heb aardig wat zaken van mijn verlanglijstje kunnen afvinken. Missie geslaagd!

Sinds de coronacrisis besef ik nog maar eens dat een vast inkomen vandaag de dag kennelijk niet zo evident is. Zelf werk ik al vele jaren bij dezelfde werkgevers. Je mag mij dus inderdaad wel 'a keeper' noemen. Ik heb altijd hard gewerkt, ijverig gespaard en daar ben ik nú erg blij om! Het geeft mij gemoedsrust, en ik zal er dan ook alles aan doen om mijn oude dag zo goed als mogelijk te (blijven) verzekeren. Toch wil ik niet te hard vooruit lopen, want morgen kan ik plots een dodelijk ongeval krijgen en dan heb ik tenminste toch al iets beleefd.

Ik heb op dit moment géén partner, géén huis, géén auto, géén kinderen,... De idee dat je een leven lang hard werkt om bakstenen te betalen, stemt mij somber (al heb ik dan een flinke spaarboek, dan nog zijn de huizenprijzen in België torenhoog en totaal onrealistisch). Een auto hoeft niet, want ik doe al mijn (werk)verplaatsingen met de fiets. Maar ik omarm wél het leven. Ik ben enorm trots op wat ik allemaal al heb bereikt, en de projecten die ik heb gedaan zijn telkens ontstaan vanuit een bepaald engagement. 

De laatste jaren krijg ik vaker te horen dat ik straal, dus het kán niet anders dan dat dit vanuit mijn binnenste komt. Volgens de prognoses van mijn geboortehoroscoop wordt mijn tweede levenshelft de beste helft, dus ik kijk vol vertrouwen naar de toekomst! 

Vaak hoor ik zeggen: "Nele kan alles.", maar talent alleen is niet voldoende om in deze wereld überhaupt 'succes' te hebben. Toch geloof ik dat ik altijd wel goed terecht zal komen in dit leven (ik heb namelijk een patent op de reisplaneet Jupiter, dus dat komt zeker goed :)). 

Ik heb al mooie reizen kunnen maken (waarvan mijn eerste reis werkelijkheid kon worden dankzij een onverwachte, verre erfenis), en ik besef dat dit niet voor iedereen weggelegd is. In dat opzicht voel ik mij zéker bevoorrecht. 

Als ik mezelf één advies zou geven, dan zou het dit zijn: "Nele, een (al dan niet berekend) risico nemen is aanbevolen." Ik ben en blijf enthousiast, maar wellicht zal ik in de toekomst nóg meer mijn eigenzinnige pad bewandelen.

 

...Tegelijkertijd ben ik bezorgd over de toekomst: virussen die weelderig tieren, gletsjers op West-Antarctica die razendsnel smelten,... Veel mensen beseffen de ernst van de situatie (nog) niet. Mijn generatie staat voor enorm grote uitdagingen.

Voor mezelf persoonlijk hoop (en denk) ik dat het leven toch nog meer in petto heeft. Het zou maar eens kunnen dat ik een totale ommekeer maak, alsnog zelf iets onderneem/opstart als 'derde werkpijler' ("ja, dat kan je nog het allerbeste", ...als er eenmaal een beetje tijd voor vrij komt) of een sabbatjaar neem,... Een interessante studie of hobby zou ik enkel ondernemen voor mijn persoonlijke groei. Ik heb vrede genomen met veel zaken, en ik zal enkel nog voor iets of iemand gaan als ik het diep in mijn hart voel. 

Hoewel mijn vrije dagen schaars zijn, hoop ik dit jaar eindelijk de volledige Eisleck Trail te lopen (waarover ik al eerder schreef op deze blog). Ik kocht onlangs ook een kaart met daarop alle Grote Routepaden. 

Hopelijk zal ik in de toekomst nog enkele fijne, grote reizen mogen maken die mijn kijk op de wereld blijvend verbreden en verrijken. Ik blijf volop dromen!

Happy 2022 to you all !!!

ps: Onze gids Ruben heeft zijn eigen reisbureau opgericht met de zéér toepasselijke naam Sisutrek. Deze reis kan je dus vanaf heden ook bij hem boeken. U vindt alle informatie op de website: https://sisutrek.com/ 

Ik teken alvast present voor de eerstvolgende zomerreis! :)

Boekenuurtje [4] : Warme krachtsoepen versus coole superijsjes (deel 1)

Sedert enkele jaren ben ik meer en meer bezig met thema's als gezond én lekker eten. Sinds kort heb ik mij een stappenteller aangeschaft, zo'n handig klein dingetje dat ik overal meeneem tijdens mijn wandeltochten. Dit toestel meet ook het aantal verbruikte calorieën. Voorheen wist ik niet eens wát een calorie betekent. Voor mijn lijn moet ik het toch niet laten, want ik eet alles wat mijn hartje begeert zonder een grammetje aan te komen. 

Tot mijn 33ste levensjaar kookte ik amper, wegens géén interesse. De korte coronabreak in het voorjaar bood volop gelegenheid om dit kennelijk 'sluimerende talent' tot uiting te laten komen. De kop was eraf. Ik maakte wel al milkshakes, mocktails en smoothies bij de vleet, maar ondertussen zijn daar (maaltijd)soepen bijgekomen, en weldra ook ijsjes. 'Soep' maken blijkt tegenwoordig zooooo passé. Stel je voor, je hebt tegenwoordig restaurants waar soep niet eens op de kaart vermeld staat! Zó jammer en zó ondergewaardeerd, want een goede soep is een echte voedingsbom dito volwaardige maaltijd. Soep is sowieso goed voor de lijn, en heeft daarnaast nog ongelooflijk veel andere voordelen voor onze gezondheid. 

Inmiddels heb ik mijn eerste-keren-soepenperiode voor een groot stuk achter mij liggen, en ze waren stuk voor stuk een schot in de roos. Nooit gedacht dat ik hier ooit interesse of enig talent voor zou hebben. Het is altijd leuk om een bestaand recept eens te mixen met een ander gelijkaardig recept, of restjes uit de koelkast te gebruiken om de soep nét iets anders te maken. Tsja, ik ben een echte 'soepmadame'. Soep zit bovendien boordevol vitaminen, mineralen en antioxidanten. Misschien zou ik toch eens moeten overwegen om mijn eigen milkshakebar of soepbar te openen? Er zou zeker vraag naar zijn. 

Net zoals met mijn kunstwerken, ben ik in het bereiden van mijn soepen ook altijd een tikkeltje anders. De soep moet mijn signatuur dragen. Vandaar past het boek 'Hemelse soepen' van Nicole Pisani en Kate Adams prima in mijn kraam. Méér dan honderd soepen, verdeeld in diverse categorieën. Het boek legt hoofdzakelijk de focus op gezonde ingrediënten. Het is een modern boek, in die zin dat er ook gekookt wordt met minder toegankelijke producten zoals bijvoorbeeld zeewier, dat in de toekomst wellicht de hoofdrol zal opeisen. Terloops vindt u enkele korte hoofdstukjes terug, bijvoorbeeld over soepbenodigdheden, seizoensgroenten, verschillende soorten brood om bij de soep te serveren, informatie over kruiden (telen),.... Zoals in onderstaande recepten wordt geïllustreerd, is er ook ruimte voor bijgerechten. De recepten worden vergezeld van mooie foto's. Er is hierbij bijzonder veel aandacht besteed aan achtergrond en setting. 

Ik heb mij alvast voorgenomen om het komende jaar een veertigtal recepten uit te proberen. Er is voor elk wat wils: snelle soepen, knollen en wortels, reinigend, op grootmoeders wijze, exotisch, troostrecepten, feestrecepten, koude soepen (waarvan de meeste ook weer warm gegeten kunnen worden, wel zo handig),... Sommige recepten vormen hoofdgerechten op zichzelf. Hartverwarmend boek. De volgende stap wordt vast en zeker een eigen moestuintje, en daar heb ik ook al een boek voor klaar liggen. :)

Voor onder de kerstboom kies ik dit jaar resoluut voor een ijsmachine. Ik ben namelijk een vrouw van uitersten: enerzijds eet ik gezond en vooral gevarieerd, maar anderzijds ben ik een échte zoetebek. Volgend jaar ga ik mij dus ook af en toe eens aan een dessert wagen, waaronder mijn favoriet tiramisu en... ijsjes. 

'Ijs, 30 verrassende ijsrecepten' van Marleen Visser is alvast hét boek bij uitstek. Een makkelijk in de hand liggend boekje met vierkant formaat en framboosfrisse cover. Opnieuw geen klassieke, traditionele recepten, maar we gaan integendeel op zoek naar verrassende en eigenzinnige combinaties... om volop uit te proberen. Wat te denken van matcha-ijs met witte-chocoladeganache, of een ijslolly met komkommer, munt en granaatappel op een warme zomerdag? En voor de kids watermeloen-kiwi-ijsjes. Mmmmmm..... Al deze recepten kan je ook zonder ijsmachine maken, maar dan duurt het uiteraard véél langer. Het boek is opgedeeld in vijf hoofdstukken: roomijs, vegan ijs, sorbetijs, yoghurtijs en ijslolly's. Van deze auteur is eerder al een boek verschenen: 'Altijd ijs, ijs voor elk seizoen'.

Ik heb mij alvast enkele toffe ijsvormpjes aangeschaft voor nóg meer andere smaken, eventueel om later zelf te verzinnen. Yummie, yummie,... Ik heb nu al zin om als ne rakket de zomer in te vliegen.

In het toekomstige deel twee zal ik foto's posten van enkele van mijn creaties. <3 

Smakelijk!

'IJS, 30 verrassende ijsrecepten' van Marleen Visser + ijsvormpjes (recycleerbaar en milieuvriendelijke versies!!)

'IJS, 30 verrassende ijsrecepten' van Marleen Visser: recept watermeloen-kiwi-ijslolly 

'IJS, 30 verrassende ijsrecepten' van Marleen Visser: recept passievrucht-cheesecake-ijs

'IJS, 30 verrassende ijsrecepten' van Marleen Visser: recept aardbeiensorbet met venkel

'IJS, 30 verrassende ijsrecepten' van Marleen Visser: recept spicy honingijs met perzik

'Hemelse soepen' van Nicole Pisani en Kate Adams

'Hemelse soepen' van Nicole Pisani en Kate Adams: recept komkommergazpacho

'Hemelse soepen' van Nicole Pisani en Kate Adams: recept pompoensoep en pestoquinoa

'Hemelse soepen' van Nicole Pisani en Kate Adams: recept erwt en serranoham

'Hemelse soepen' van Nicole Pisani en Kate Adams: recept Portugese kip, citroen en munt

'Hemelse soepen' van Nicole Pisani en Kate Adams: recept appelciderazijn en rode biet

'Hemelse soepen' van Nicole Pisani en Kate Adams: recept yoghurtsoep

'Hemelse soepen' van Nicole Pisani en Kate Adams: recept brandnetelsoep met bloemen

'Hemelse soepen' van Nicole Pisani en Kate Adams: recept waterkerssoep met krabtoastjes

'Hemelse soepen' van Nicole Pisani en Kate Adams: recept lauriersoep met hertenvleesballetjes

DEEL 10: Enkele tips en beschouwingen...

Mijn Zuid-Afrika avontuur ligt ondertussen bijna een maand achter mij, en mijn gezondheid is op dit moment nog steeds tiptop. Ik mis vooral het vroege 'licht' en het zonnetje.
Ik ben heel dankbaar voor alles wat ik gezien en gedaan heb, en kan van mijzelf wel zeggen dat ik er ten volle van genoten heb. Tegelijk ben ik mij sterk bewust van mijn ecologische voetafdruk. Dit neemt echter niet weg dat ik in de nabije toekomst beslist nog verre (groeps)reizen zal maken.

Deze reis was gevarieerd, inspirerend en leerrijk. Ik zou niet meteen iets veranderd hebben aan de reisroute, en heb naar mijn gevoel niet echt iets gemist. Op papier ziet het er uiteraard altijd anders uit dan in de realiteit, maar dat is uiteindelijk met alles zo. Go with the flow. Weet waaraan ge begint.

Dit is fysiek gezien absoluut géén zware, inspannende reis. Een camera, een bottel water en enkele contanten, meer hadden we meestal niet nodig. We hebben in totaliteit vrij veel in de bus gezeten, maar op onze bestemmingen werd dit ruimschoots goed gemaakt.
We hebben in totaal ongeveer 3400 kilometer afgelegd met de bus. Ik heb bezienswaardigheden en landschappen gezien die wereldwijd in de top tien terug te vinden zijn, en dat is niet min!


Op mijn lijstje staan in elk geval nog Peru en Bolivia, de westkust van Amerika, Noorwegen, Ijsland en Patagonië. Ik zou ook graag eens een avontuurlijke, internationale kampeerreis willen ondernemen naar Namibië. Hoe zou ik aarden in primitieve omstandigheden? Het zou in elk geval goed zijn voor mijn talen. ...Maar ook Mexico/de Mayaroute is een aanrader, omwille van de cultuur en natuur. Ik ben van beide een even grote liefhebber. Ik hou evenveel van dieren als van panorama's, en dat reflecteert zich ook in de voorkeuren van mijn tekeningen.

De kwaliteit van het eten was met momenten 'uitzonderlijk' goed. Dankzij deze reis heb ik ook enkele fijne mensen leren kennen. Onze groep was nogal hecht, en we zullen elkaar zeker nog terug zien. Het is goed mogelijk dat ik in de toekomst nog groepsreizen zal maken.

Vroeger was ik steeds ruim op tijd bij afspraken, maar ik merk dat ik tegenwoordig voor alles mijn tijd neem. Gewoon op tijd zijn (of zelfs 5 of 10 minuten later) vind ik meer dan genoeg. Op dat vlak ben ik veel rustiger geworden, maar dat is vermoed ik weer een nadeel voor anderen.
Het is verder heel bijzonder om dieren in hun natuurlijke habitat te kunnen zien. De geluiden en indrukken van de safari's zullen mij voor altijd bijblijven. Eén van de rangers zei: "Geen enkele safari is dezelfde, want je weet nooit op voorhand welke dieren je allemaal te zien krijgt."

Zoals sommigen onder jullie wel weten ben ik ondertussen bezig met een megabucketlist. Door mijn ziekte heeft dit enige vertraging opgelopen, maar nu krijg ik weer zin om 'de grenzen van mijn kunnen' op te zoeken.

Deze items kan ik na deze reis alvast afstrepen van mijn lijstje:

-minstens drie nationale parken bezoeken
-rond een kampvuur zitten
-gaan glamperen (in Kruger)
-op safari gaan (meerdere malen)
-in twee landen tegelijk zijn (Lesotho en Swaziland liggen 'in' Zuid-Afrika + 4 x niemandsland)
-enkele dingen eten die je nog nooit eerder at (moet even bekijken of het er 10 zijn?)
-paragliding
-een locale delicatesse eten
-een gebied bezoeken dat op de lijst staat van Unesco Werelderfgoed (iSimangaliso Wetland Park Sint Lucia)

Hoogtepunten tijdens deze reis:

-Kruger Nationaal Park 4 x 4 full day safari (!)
-panoramaroute en Blyde River Canyon (met uitzondering van God's Window) (!)
-Mlillwane walk, 2 hours (!)
-Mantenga Village Show Tour in Swaziland
-Hluhluwe 4 x 4 safari
-zonsondergang Valley of Desolation, Graaff Reinet (!)
-elephant park in Knysna (!)
-cango caves in Oudtshoorn
-bezoek wijnlandgoed in Stellenbosch
-walvissen spotten in Hermanus én Tsitsikamma
-Addo Elephant National Park (!)
-mijn school bezoeken in Athlone (!)
-paragliding in Kaapstad (!)
-dinosaur footprint hike én village tour in Lesotho (!)
-Cascades Trail + falls én de grotschilderingen van de San in de Drakensbergen (!)
-Mouth Trail Path en Storms River Mouth in Tsitsikamma National Park (!)

Deze excursies vielen letterlijk in het water door de regen of waren net iets minder goed:

-Soweto Tour in Johannesburg
-Sint Lucia hippo boat cruise
-het feit dat de walvissenboottocht jammer genoeg 2 x niet kon doorgaan

Bijzondere accommodaties waar je zeker MOET boeken als je naar Zuid-Afrika reist:

-Indaba Hotel in Johannesburg (in het bijzonder voor de indrukwekkende buffetten met live cooking)
-Unyati Tented Camp in Hectorspruit (verzorgde tenten, goede organisatie, lekker eten, prachtige omgeving met mooi zwembad)
-Lugogo Sun in Swaziland (nogal luxueus en erg druk, maar daar tegenover staan overheerlijke buffetten, mooi zwembad)
-Zulu Nyala Heritage in Hluhluwe (prachtige omgeving, zéér ruime chalets, maar probeer hier vooral niet te verdwalen in het donker!)
-Hlahlanathi Berg Resort in Bergville (louter voor de omgeving én omdat het strategisch goed gelegen is, mooi zwembad)
-Trading Post Guest House in Lesotho (én probeer hier een rondavel te bemachtigen voor 'de ervaring')
-Zuurberg Mountain Village in Zuurberg (mooi gelegen, mooie tuin + zwembad, heerlijke en verzorgde buffetten, mooie chalets)
-Windsor Hotel in Hermanus (regel een kamer met zicht op de oceaan, karaktervol en stijlvol hotel)

...én boek op zijn minst twee nachten in deze hotels

Enkele 'willekeurige' tips voor bezienswaardigheden die ik graag met jullie deel:

-Johannesburg: kunstenaarswijk 'Mabomeng'
-Pilgrim's Rest: Alanglade landhuis (ticket kopen in het dorp)
-Graskop: Big Swing
-Swaziland: bezoek glasblazerij(*), Mantenga Craft Center en Swazi Candles(*), Beauty Spa, Happy Valley Casino (dit casino ligt vlakbij het hierboven vernoemde hotel)
-Sint Lucia: Cosi Bay strand, Cape Vidal, Charters Creek
-Drakensbergen: dagwandeling(en) in het Royal Natal National Park(*)
-Lesotho: bezoek Basotho dorp(*), ponytrek, Maletsunyane Falls
-Graaff Reinet: Museum Reinet House (heb het enkel van buiten gezien) en Pierneff Museum, Bethesda 'Owl House'
-Tsitsikamma: Zipline Tour of Canopy Tour, Featherbed Nature Reserve, Noetzie beach in Plettenberg Bay, oesters eten (specialiteit)
-Hermanus: Fernkloof Nature Reserve, Old Harbour Museum(*)
-Stellenbosch: stadswandeling(*)

*heb ik zelf (ooit) gedaan

...En hier eindigt mijn reisverslag. Nu rest mij nog te dromen van mijn volgende reis...

p.s.: De branden in de Tuinroute hebben aan minstens zeven mensen het leven gekost, waaronder een zwangere vrouw! https://www.hln.be/nieuws/buitenland/natuurbranden-in-zuid-afrika-eisen-7-doden-onder-wie-zwangere-vrouw-en-baby~a89dce69/

DEEL 9: Als een vogel in de lucht

...De 'moederstad' komt in zicht en de eerste voorbode hiervan vormen de massa golfplaten huisjes van de townships. Voor we het goed en wel beseffen is de Tafelberg daar die, waar je ook bent of staat, heel de stad domineert. We passeren het Kasteel de Goede Hoop, en vanaf daar weet ik de weg terug. Meer zelfs, ik weet elk gebouw nog staan. We stappen even uit voor een korte wandeling: The Slave Lodge, Company's Garden, the Parliament, de musea... Andre wijst er ons op dat we na 16 uur beter binnen blijven, omwille van de onveiligheid.

We rijden naar ons hotel: The Capetonian (en dat zijn wij nu ook allemaal), een metershoog hotel midden in het drukke stadscentrum. Het is helemaal wat ik ervan verwacht had. Mijn kamer bevindt zich op de vierde verdieping, op een hoek. Niet gunstig gelegen, want mijn kamer bevindt zich vlak naast de keuken en er is veel lawaai. Hier zullen we drie nachten verblijven. Ik doe een poging bij de receptie om een taxi te regelen voor morgenvroeg. Ik moet nog wachten tot vanavond op een antwoord, want de verantwoordelijke is momenteel niet aanwezig.

's Avonds gaan de meesten onder ons naar het Waterfront. Elk uur vertrekt er slechts één shuttle voor maximum 8 personen. Eén van de koppels besluit de stad in te gaan, en ik ga na enige twijfel toch met hen mee. Ik maak kennis met een nieuwe app: Here we go. Deze app werkt gratis en ook offline. Je kan eender welke plattegrond downloaden. Superhandig!
We gaan naar een bijzonder restaurant: The Africa Cafe. De serveersters zijn gekleed in mooie, kleurrijke kledij. Ze komen zelfs aan tafel mijn gezicht schminken. Het diner bestaat uit verschillende gangen. Bij elke gang worden er potjes op tafel gezet met daarin allerlei 'proevertjes'. Dit concept is nieuw voor mij. Het is een heel leuke ervaring, in goed gezelschap. We worden getrakteerd op zang en dans.
Wanneer we die avond terug in het hotel arriveren krijg ik slecht nieuws. De taxi's blijken 'te duur' te zijn. De receptionist weet mij te vertellen dat de prijzen de afgelopen 4 jaar enorm gestegen zijn. Hij adviseert mij om een Uber te gebruiken. Ik was wel zo slim op deze app vooraf al te installeren op mijn telefoon. Het is echter te laat om er eentje te bellen, want ze arriveren meestal binnen enkele minuten als je ze belt.

De volgende ochtend ga ik mijn school in Athlone bezoeken, een arme buitenwijk van Kaapstad. *Sunnyside Primary School is de school waar ik 4 jaar geleden vrijwilligerswerk heb gedaan (*deze verslagen kan je ook terug vinden onder het label 'Zuid-Afrika' in de zijbalk).
De komende 2 dagen zal ik dus alleen moeten doorbrengen, aangezien ik alle excursies al heb gedaan. Onze groep vertrekt om 07.30 uur op excursie naar alle hoogtepunten die te vinden zijn in de provincie Westkaap. Ik weet uit ervaring dat dit een zéér vermoeiende dag voor hen zal worden, en wens hen succes. Ik zie velen van hen nog even bij het ontbijt, want ik word pas tussen 8 en 9 uur in de school verwacht. De afstand is ongeveer een half uur rijden.

Ik besluit Uber te gebruiken, maar mijn app werkt niet naar behoren en kan geen verbinding maken. Ook bij de receptie van het hotel kunnen ze mij niet verder helpen. Na ruim een half uur klungelen geef ik het op en begeef mij naar het Waterfront. De eerste de beste metertaxi houd ik aan. Ik heb immers geen tijd te verliezen. De rit kost mij ruim 340 Rand. Dat is, naar Afrikaanse maatstaven, een dure rit. Nu ja, ik was gewaarschuwd. Ik denk enkele seconden na en herinner mij de zwarte 'minibusjes' die mijn compagnon Nicole en ik vroeger wel eens namen. Hiermee kan ik de rit terug ruimschoots compenseren, dus wimpel ik de taxichauffeur beleefd af. Ik vertrouw erop dat het personeel van de school mij wel een 'snelle' lift naar de hoofdbaan kan regelen.

De directeur en de mensen van de directie zijn nog steeds dezelfde, en ze ontvangen mij erg hartelijk. Ik voel mij meteen welkom. Ik vraag meteen of ze nog een pet met het logo van de school hebben, want deze ben ik op de luchthaven kwijt gespeeld. Geen probleem! Ze brengen mij naar de leraarskamer, want het is speeltijd. Ik verneem dat mijn leerkracht destijds, mss. Benjamin, zopas moeder is geworden van een dochter. Ik krijg haar zelfs even aan de lijn!

Mijn klas van toen is inmiddels opgesplitst. Eén van de leerkrachten brengt mij naar het klaslokaal. Ik geef de aanwezige leerkracht beleefd een hand, kijk rond en herken meteen enkele gezichten. Ze weten niet meteen wie ik ben, tot één van de meisjes mij plots toch herkent. Ik slaag er zelfs in om enkele namen op gezichten te plakken! Het lijkt wel of de kinderen na al die jaren uiterlijk niets veranderd zijn. Ze zijn enkel gegroeid. Ze hebben mij 1,5 uur lang vlotjes bestookt met vragen. Dan gaat de bel voor de middagpauze. Iemand van het personeel wil mij graag naar de hoofdbaan voeren. In tussentijd wandel ik nog even rond en nuttig mijn lunchpakket van het hotel. Ik twijfel nog even om bij mijn gastgezin langs te gaan, maar dan moet ik nog 30 minuten te voet wandelen in een onveilige buurt. Dat is het niet waard.
Er komt al meteen een minibus aan, en de herinneringen komen terug. Ik betaal amper 10 Rand voor een enkeltje Kaapstad. Mijn verlies is goed gemaakt. De rest van de namiddag breng ik in mijn hotelkamer door, want er vallen nog enkele zaken te regelen voor morgen.

's Avonds gaan we naar het Waterfront: Caffe Balducci. Ik bestel er mijn andere lievelingsdessert, tiramisu, en het is één van de beste die ik ooit gegeten heb.... En de grootste salade ooit. Neen, honger hebben we hier niet geleden!

...Vandaag ontbijt ik later dan de anderen. Zij gaan deze voormiddag de Tafelberg bezoeken, maar ik ga iets anders doen. Het is alweer een goede, zonnige dag vandaag.
Ik ben van plan om opnieuw naar het Waterfront te gaan. Er staan drie mannen bij hun taxi's. Deze keer géén metertaxi's meer voor mij! Aan één van hen geef ik mijn eindbestemming en vraag zelf naar het tarief. Gelukkig heb ik mijn research grondig gedaan en weet ik wat er gevraagd mag worden. Hij biedt mij het aannemelijke bedrag van 190 Rand en dus ga ik akkoord. De drie mannen kennen elkaar, dus ik heb al vlug door dat concurreren hier geen zin heeft. Al bij al is het een goede prijs. We rijden omhoog naar Signal Hill, en de parking is helemaal op het einde. Het is inmiddels 5 na 10, en ik heb een afspraak om 10 uur.

Ter plekke vind ik meteen mijn contactpersoon. Hij weet mij te vertellen dat we nog even moeten wachten, omdat de windrichting nog niet optimaal is voor mijn geplande paragliding. De wind kan elk ogenblik keren, en dus moet ik nog even geduld oefenen. Ik maak eerst een film van de omgeving, wuif onzichtbaar naar de anderen die nu op de Tafelberg zijn en nestel mij tenslotte onder de schaduw van een boom. De hemel is staalblauw en de zon schijnt naar hartenlust. Er zijn heel wat dagjestoeristen, en ze vertellen mij allemaal dat ze niet durven vliegen. Vier jaar geleden was ik hier ook aan het kijken, net als zij. Even later zie ik dat enkele parachutisten zich klaar maken om te vliegen. Eén voor één gaan ze de lucht in, al is het misschien nog ietsje te vroeg. Geduld loont. Straks is het mijn beurt.

Omstreeks 12 uur is het dan eindelijk zover. Mijn instructeur komt mij melden dat het team onderweg is. Spannend! Een koppel Ieren wenst mij veel plezier.
Ik moet eerst een papier ondertekenen, want deze sport is uiteraard niet zonder risico. De piloten hebben een licentie en pakken ervaring. Ik voel mij in goede handen, en ervaar op geen enkel moment angst.
Ik stel enkele vragen aan mijn piloot. Zo kom ik onder meer te weten dat hij gemiddeld 3 à 4 keer per dag vliegt op een dag en dat er ongeveer 11 goede dagen in een maand zijn om te kunnen vliegen. Dat is minder dan de helft... dus ik ben een gelukzak vandaag! "Today is a good one". Ik had ook geen andere keuze, het was erop of eronder.

Ik word vastgemaakt en krijg instructies. Ruim twee uur later, om 12.15 uur, ga ik de lucht in. Naast mij staat nog een Russisch meisje. Zij heeft een vlucht gereserveerd om 12 uur. Ik krijg een stick in mijn handen. Deze stick filmt heel de vlucht en neemt continu foto's.
Halverwege neemt de piloot over om nog enkele mooie shots te nemen vanuit verschillende hoeken. Ik moet hard lopen en daar gaan we dan... meteen van de eerste poging. Het voelt een beetje als een rollercoaster die niet overkop gaat. Ik zie het beroemde Cape Town Stadium liggen, dat als een witte donut onder ons ligt.... En de plaatsen er rondom waar ik gewandeld heb. We vliegen hoger en hoger. We vliegen ook nog even over het water, vooraleer we landen op Seapoint.
De rit duurt in totaal bijna 6 minuten, een goed gemiddelde. Het mocht zelfs nog ietsje langer duren van mij. Ik kom uit mijn stoel en strek mijn benen uit voor de landing. De teamverantwoordelijke snelt op mij en af en vraagt naar mijn ervaring. Fantastisch! Alles samen kost deze unieke ervaring mij 100 EURO (inclusief foto's en video). De man die het geld ontvangt regelt in een vingerknip een Uber voor mij.

Ik ben nog ruim op tijd terug in het hotel, dus ga ik de stad in zoals voorzien. Ik koop iets te eten in een winkeltje in de drukke Adderley Street en nuttig mijn lunch op een bankje in de Company's Garden. Daarna trek ik naar het Isiko South Africa Museum. Er zijn enkele levensgrote, opgezette dieren te zien. Hier is ook een aflevering van de Vlaamse televisieserie de Mol opgenomen, bedenk ik mij. Tegen half vier ga ik terug naar het hotel. Ik bel meteen Andre aan de receptie, om te zeggen dat ik goed en wel terecht ben.

Door een klein misverstand neem ik die avond als enige de late shuttle van 19 uur naar het Waterfront voor ons 'laatste avondmaal'. We bedanken Andre met een kaart en een flinke gezamenlijke fooi. Meer dan verdiend! Halverwege het diner geef ik hem mijn persoonlijke kaart, want hij zit schuin tegenover mij. Onze chauffeur is er helaas niet bij, want er zijn stukken aan onze bus. Ik werp nog een laatste blik uit het raam, naar de vele sfeervolle lichtjes buiten.

's Ochtends bij het ontbijt tref ik Andre opnieuw. Hij komt mij meteen tegemoet en bedankt mij voor het kaartje. Zo dadelijk vertrekken we naar het Waterfront om te shoppen. Hier kan ik mijn laatste contanten opmaken, want souveniers heb ik nog niet gekocht. De prijzen hier zijn bijna dezelfde als in België.
Ik koop al mijn cadeaus in Out Of Africa. Voor mijzelf koop ik een grote, geborduurde zak. De kassierster aanvaardt geen briefje van 100 Rand omdat er kennelijk een vlek op staat, dus moet ik alsnog 100 Rand betalen met Creditcard. Later raak ik het briefje toch nog kwijt in een andere winkel. Missie geslaagd!
Ik wandel nog wat door de gangen, maar rond 13 uur ben ik het beu en begeef ik mij naar de uitgang. Ik wacht op de anderen. Even later bewegen we ons naar de bus, klaar om naar de luchthaven te vertrekken. Eén iemand heeft een trommel gekocht, maar zoiets geraakt helaas niet in mijn propvolle koffer.

Andre begeleidt ons op de luchthaven meteen naar de juiste check-inn. We omhelzen hem nog een laatste keer. Onze vakantie zit erop. Het was een fantastische reis, en ik heb er ten volle van 'kunnen' genieten. Daar ben ik heel erg dankbaar en blij om, want het had heel anders kunnen lopen als er niet een NKO-arts was geweest die kordaat heeft opgetreden en mij beter heeft gemaakt! Zuid-Afrika, misschien zie ik je toch nog ooit weer? ...Maar het zal niet voor meteen zijn, want er staan nóg bestemmingen op mijn lijstje!

 The Africa Cafe, dotpainting op mijn gezicht

  The Africa Cafe, de vele gangen (= proevertjes) worden opgediend in al even smaakvolle kommetjes, een fijne ervaring

 Signal Hill, zicht op de Tafelberg

 Isiko South Africa Museum, opgezette leeuw mét prooi in zijn bek = net echt

 Isiko South Africa Museum, skelet van een dinosaurus, in tegenlicht gefotografeerd

Isiko South Africa Museum

  Isiko South Africa Museum, onderwaterwereld

 Isiko South Africa Museum, onderwaterwereld

 paragliding vanaf Signal Hill met Fly Cape Town, wachtend op een goede windstoot

 paragliding, shots vanuit verschillende hoeken...

linksonder: het Cape Town Stadium ligt als een witte donut ver onder ons

 op de achtergrond, in het midden: Lions Head

...maar vliegen over de oceaan is ook leuk!

...een geslaagde landing!

Mijn bucketlist project [2]

Vanaf 1 januari 2018 ben ik begonnen met mijn bucketlist project. Hiervoor laat ik mij inspireren door 'het Bucketlist boek' van Elise De Rijck, uitgegeven bij uitgeverij Lannoo.

Ik heb een selectie gemaakt van 250 doelen, aangevuld met mijn persoonlijke doelen (zoals bijvoorbeeld een kinderboek illustreren of in een spelebox kruipen (dat laatste deed ik vroeger als kind héél graag!)).
Ik heb alle doelen in zes verschillende categorieën verdeeld, van makkelijk naar moeilijk, en een aparte categorie voor mijn eigen doelen. Kleine doelen zal ik wekelijks doen, andere maandelijks en een handjevol grotere doelen vergen een half jaar tot een jaar. Graag voorzie ik elk doel van een gepast beeld.

Mijn tweede lijstje hield het volgende in:

-een boom knuffelen 

...En als ik ooit in Yosemite National Park in Amerika op bezoek kom (en die kans is toch vrij reëel), dan durf ik gerust all the way te gaan om dit doel nog eens te hernemen. = CHECK!

-één zin in doventaal leren

Dit doel is alvast gelukt, en het bleef zelfs niet bij één zin. Het kostte mij een klein half uurtje om het ganse alfabet in gebarentaal uit het hoofd te leren. De zin mogen jullie zelf raden, maar hij spreekt boekdelen denk ik. = DUBBEL CHECK!

-een hele dag niet in de spiegel kijken

Een vrij makkelijk doel, althans voor mij. Ik heb 's ochtends hooguit 10 minuten nodig in de badkamer. Dit doel kan ik gemakkelijk nog enkele dagen langer volhouden, maar ik ben dan weer wel zo ijdel om toe te geven dat een ganse week te veel zou zijn. (spiegel afplakken is zelfs niet nodig) = CHECK!

-top tien van de mooiste liedjes

Deze oefening heb ik nog nooit gemaakt. Ik ben er wel van overtuigd dat ik binnen dit en een jaar een andere top tien zal doorgeven, omdat naar mijn mening smaken veranderen en je onderweg steeds opnieuw (nieuwe én oude) liedjes leert kennen.
Dit zijn allemaal nummers die op één of andere manier iets voor mij betekenen. De huidige stand, in willekeurige volgorde:

-Judy Garland: Ik ben een enorme fan van het oeuvre (!!) van Judy Garland, en zij is en blijft voor mij de beste zangeres aller tijden. Ik vind verschillende liedjes mooi, onder meer de gevoelige ballade 'You're nearer', het jazzy 'When the sun comes out' of het fantastische 'The man that got away'. Keuze zat... Het mooiste duet blijft voor mij de medley van 'West Side Story', met Vic Damone.

-Vanessa Williams - 'Save the best for last': Als ik ooit trouw, zou dit nummer alvast een stevige kandidaat zijn voor de openingsdans!

-Kansas - 'Dust in the wind': De melodie in dit nummer spreekt mij aan, de titel is fantastisch en de tekst vertelt ons hoe nietig wij zijn. Ik ben ook fan van de cover van The Scorpions, bij benadering eigenlijk van elk nummer van deze Duitse groep. Hun live concerten vind ik ook de moeite.

-Pitti Polak - 'Silly Coincidence': Ook weer een mooi nummer over vergankelijkheid en het verglijden van de tijd. Bovendien gezongen door een fantastische zangeres.

-Annie Lennox - 'Why': Eén van de beste beslissingen van Annie Lennox was om solo te gaan, na haar periode bij de populaire muziekgroep Eurythmics. Dit is een heel gevoelig en intiem nummer, dat ik bovendien nooit beu word om naar te luisteren. De videoclip vind ik prachtig.

-Deep Blue Something - 'Breakfast at Tiffany's': Dit nummer (en de bijhorende videoclip) is geïnspireerd op de gelijknamige film met Audrey Hepburn in de hoofdrol. Leuke tekst.

-Stranglers - 'Always the sun': De titel zegt alles al, erg filosofisch. Ik ben vooral enorme fan van de teksten van hun liedjes (maar dat is uiteraard mijn eigen persoonlijke smaak).

-Ramses Shaffy - 'Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder': Ik moet opletten dat ik geen fout schrijf bij zo'n moeilijke titel! Eén van de grootmeesters van het Vlaamse lied. Dit lied gaat 'over het leven', of liever, over 'hoe' het ten volle te leiden (OF lijden, zo je wil).

-Cast - 'Walkaway': Toevallig kies ik voor nummers vol pathos. Dit is een zéér mooi nummer over een liefdesbreuk. De intro (begin van het liedje) vind ik prachtig opgebouwd.

-Ingeborg - 'Zomer': ...doet mij naar de zomer verlangen! Van dit luchtige nummer word ik telkens enorm vrolijk, zelfs al heb ik eens een mindere dag. Het doet mij telkens denken aan de zee en de nabijheid van water.

= CHECK!

-een maand lang geen alcohol drinken

 Peanuts! = CHECK!


-de voicemail van je GSM instellen

Hier zet ik even mijn joker in. Helaas voor mij ben ik absoluut geen beller. Erger nog: ik haat telefoons!! Binnen twee maanden schaf ik mij een nieuwe GSM aan (mijn oude GSM is al bijna 15 jaar oud en de middeleeuwse toetsen beginnen te haperen), al heb ik eerst toch even getwijfeld.

-een EHBO-doos samenstellen voor in huis

Dit vind ik een fantastische tip! Er ontbreekt alleen nog een 'echte' koffer om alles in te bewaren, maar daar wordt nog voor gezorgd. Ik raad het iedereen aan, omdat het gewoon handig is. = CHECK!

-vogelnestjessoep eten 

...Ofwel 'haaienvinnensoep' in de volksmond. Het smaakt niet slecht, maar ook weer niet geweldig.
= CHECK!

-op hoge hakken lopen

CHECK! (hoewel je mij in het dagelijkse leven zelden op torenhoge hakken zult zien paraderen)

-een plant een jaar in leven houden

Om het gemakkelijk te maken kocht ik op 1 april een plantje, namelijk een 'graslelie' omdat het een sterke plant is die bovendien makkelijk te onderhouden is. Ondertussen leeft hij nog steeds (oef!) en ben ik het zo gewoon geworden dat ik ook nog een klein broertje voor hem heb geadopteerd: de sanseveria (nóg makkelijker in onderhoud). VOORLOPIG = CHECK!

-mijn droombaan vinden

...Hier wordt volop aan gewerkt (en voor een deel ervan héb ik eigenlijk al mijn droomjob)
= CHECK IN PROGRESS

Vragen aan mezelf:

-Wat denk je dat de grootste invloed heeft op het karakter van mensen, de genen of de omgeving?

Ik geloof sterk in een combinatie van beide, die uiteindelijk jezelf als mens 'vormen'. De invloed van de omgeving weegt bij sommige culturen wel sterker door (bijvoorbeeld omwille van religieuze overtuigingen).

-Wat is het beste nummer ooit gemaakt?

Dit is een moeilijke vraag want er zijn onwaarschijnlijk veel nummers, en op basis van welke criteria zou je dan dit nummer kiezen? Er komen spontaan enkele nummers in mijn hoofd naar boven (dit is iets anders dan mijn persoonlijke top tien, die bovendien onderhevig is aan verandering), maar het voelt een beetje als appelen en peren met elkaar vergelijken. Ik ga uiteindelijk voor 'Over the rainbow', geschreven door Yip Harburg en met muziek van Harold Arlen. Waarschijnlijk omdat ik zo'n grote fan van Judy Garland ben. Dit 'iconische' nummer is in latere jaren waanzinnig veel gecoverd geweest. Wist je dat dit nummer in de originele film van 1939, 'The Wizard of OZ', eerst geweigerd was (omdat het zogezegd het tempo van de film vertraagde)? Gelukkig hebben ze dit nummer op het laatste nippertje nog gered, anders was de geschiedenis wellicht héél anders verlopen.

-Als je iemand moest tewerkstellen, wat zouden dan de belangrijkste criteria zijn: eerlijk, hard werkend of intelligent?

Ik heb in het verleden zelf al eens aan de 'bevoorrechte kant' van de tafel mogen zitten. Voor mij is 'motivatie' het allerbelangrijkste (met een hart voor wat je doet), maar aangezien dat er niet bij staat kies ik toch voor het eerste. In het algemeen vind ik 'eerlijkheid' een erg belangrijke eigenschap. Zelf ben ik steeds integer in alles wat ik doe en zeg.

-Hoe oud was je toen je het beste jaar van je leven had? Waarom was het zo goed?

Moeilijke vraag, want een volledig jaar is nooit 'constant' goed. Ik heb wel het gevoel dat het jaar na jaar altijd nog beter en beter wordt, dus dat is al positief. Ik weet bijna zeker dat het beste jaar in mijn leven nog moet komen! Verder vond ik 1998 een verdienstelijk jaar, mijn overstap naar het middelbaar onderwijs. Ik herinner mij dat ik toen heel tevreden was, en er waren heel veel leuke gebeurtenissen gedurende dat jaar die het de moeite waard maakten.

-Wat zou je kiezen: onsterfelijkheid of eindeloze rijkdom?

Heel erg graag het tweede. Het lijkt mij comfortabeler om te beschikken over materiële zekerheid binnen een eindig, korter tijdsbestek. Onsterfelijkheid lijkt mij eerder een plaat die eindeloos blijft hangen. Wat heb je er aan als je plots een zee van tijd hebt om alles te doen wat je wilde doen? Je zal je na een tijdje toch gaan vervelen en dan is de fun er af. Het lijkt mij eerder een geweldige troost dat wij in staat zijn om te sterven. Je neemt dan denk ik (of hoop ik) vrede met alles wat je al wél hebt kunnen verwezenlijken gedurende deze korte reis.

-Geloof je echt dat criminelen kunnen rehabiliteren in de gevangenis?

Men zegt wel eens: 'Een oude vos verliest zijn haren, MAAR niet zijn streken.' Ik geloof wel dat er veel mogelijk is, maar dat heeft eerder met je karakter en persoonlijkheid te maken. Ik geloof dat 'de verandering' eerder in jezelf zit en dat je het zelf moet waarmaken en dat er in iedereen iets goeds zit, hoe moeilijk dat soms ook te vinden is. Het gedrag van 'zware criminaliteit' valt echter nooit meer goed te praten voor mij.

Mijn bucketlist project [1]

Vanaf 1 januari 2018 ben ik begonnen met mijn bucketlist project. Hiervoor laat ik mij inspireren door 'het Bucketlist boek' van Elise De Rijck, uitgegeven bij uitgeverij Lannoo. Inmiddels bestaat er al een hele reeks van deze boeken. Wat mij betreft een schot in de roos!

In dit boek staan ruim 500 dingen beschreven die je minstens één keer gedaan zou moeten hebben in je leven.Het gaat van eenvoudige, simpele dingen zoals een vriend in nood helpen tot heel complexe zaken zoals bijvoorbeeld 25 verschillende vervoersmiddelen proberen.
Er zitten ook enkele originele dingen bij zoals contact zoeken met een naamgenote (voor- en achternaam), mijn stamboom uitpluizen en al deze landen bezoeken (in mijn geval is dit al zeker Nederland = erg kostenbesparend) of mijn toekomst laten voorspellen door een medium.

Ik heb een selectie gemaakt van 250 doelen, aangevuld met mijn persoonlijke doelen (zoals bijvoorbeeld een kinderboek illustreren of in een spelebox kruipen (deed ik vroeger als kind héél graag!)).
Ik heb alle doelen in zes verschillende categorieën verdeeld, van makkelijk naar moeilijk, en een aparte categorie voor mijn eigen doelen. Kleine doelen zal ik wekelijks doen, andere maandelijks en een handjevol grotere doelen vergen een half jaar tot een jaar.

Uiteraard zal niet alles even soepel kunnen verlopen. Daarom streef ik ernaar om telkens na een tiental vervulde doelen met een nieuwe reeks te beginnen (hiervoor werk ik met een kaartjestreksysteem).
Soms zal ik hier langer over doen dan andere keren, maar dat maakt niets uit. Het gaat mij om de uitdagingen, en hopelijk leer ik er mezelf nóg beter door kennen. Ik zal de doelen verdelen over 'maximum' vijf jaar, dus dat moet zeker lukken.
In het najaar ga ik een kleine maand op rondreis door Zuid-Afrika (mijn tweede bezoek op vier jaar tijd), dus daar zal ik al flink wat doelen kunnen afvinken.

Het zal soms niet gemakkelijk zijn, want ik werk ook nog gedurende de week en op vrijdag en zaterdag volg ik nog een opleiding aan de academie. Verder geef ik ook nog tweewekelijks les op zondagen.

Mijn eerste lijstje hield het volgende in:

-bloed doneren

Dit wil ik al heel lang doen! Ik heb bovendien 'O negatief', een bloedgroep die erg zeldzaam blijkt te zijn. Ik heb mij aldus ingeschreven als bloeddonor in mijn gemeente, en heb een afspraak op donderdagavond 26 april = CHECK!

-iemand een verhaal voorlezen voor het slapengaan

Vroeger engageerde ik mij een tijdje als vrijwilliger, dus ik heb veel voeling met voorlezen. Momenteel is mijn metekindje Amber het proefkonijn, en we duiken samen erg vaak in de boekjes. Hopelijk geldt dit ook? = CHECK!

-een grote bel blazen met kauwgom

Het was van mijn kindertijd geleden dat ik nog eens kauwgom in mijn mond had, maar die bel is er na menig verwoede poging helaas niet gekomen, maar toch zeg ik CHECK voor de moeite.

-een concert bijwonen van een groep of artiest waar je nog nooit van hebt gehoord

Ik ben lid van cultuurcentrum 't Schaliken in Herentals, en woon jaarlijks een viertal voorstellingen bij. Om kosten uit te sparen kies ik daarom voor 'Kris De Bruyne Trio - zijn mooiste liefdesliedjes', op zaterdag 17 maart 2018. Er zullen wellicht liedjes tussen zitten die ik nog niet eerder heb gehoord, dus CHECK!

-naar de opera gaan

Ik heb nog nooit een operavoorstelling bijgewoond, maar ik ben wel erg benieuwd. Ik heb echter geen geschikte datum gevonden in het voorjaar (voor mij lukt enkel zondagnamiddag), maar van uitstel komt geen afstel. Het najaar moet zeker lukken, dus ik heb het alvast genoteerd in mijn agenda.

-eendjes voeren in een park

In het Warandepark in Turnhout zijn heel veel eendjes = CHECK!

-een spelletje zeeslag spelen (met de computer)

Dit is voor mij pure nostalgie. Het toeval wil dat ik een elektronisch toestel heb dat bovendien op batterijen werkt, maar het ging nog perfect. Ik heb twee spelletjes gespeeld met de computer: ruimte- en zeeslag. Tweemaal ben ik gewonnen, de zeeslag met twee vloten, en de ruimte zelfs met drie vloten voorsprong. Goed voor het ego! = CHECK!

-een nieuwjaarsvoornemen minstens een half jaar volhouden

Ik heb een aantal goede voornemens, maar van één ervan moet ik dringend meer werk maken: minstens vier dagen op een jaar reserveren voor tentoonstellingsbezoeken. De afgelopen jaren is dat maar één keer per jaar gelukt, dus nu heb ik alvast een paar geschikte dagen in mijn agenda geblokkeerd = CHECK!

-een week lang overleven zonder sociale media

Ik probeer drie à vier keer per jaar even van de radar te verdwijnen, dus dit was absoluut 'a piece of cake' voor mij! Het kon en mocht zelfs gerust langer wat mij betreft.... En ik heb bovendien helemaal 'niets' gemist. Dit zal ik in de toekomst beslist blijven doen, zeker met die overload aan informatie.

Vragen aan mezelf:

-Wat is de langste minuut die je ooit hebt doorstaan?

Waarschijnlijk toen ik een zevental uren op de luchthaven van Heathrow op mijn volgende vlucht moest wachten. Het was 5 uur 's ochtends, pikkedonker en de minuten leken wel uren.

-Hoeveel geld zou je nodig hebben om je hele leven door te komen?

Ik zeg altijd: het gaat niet om 'hoeveel' je verdient, maar vooral om 'hoe' je er mee omgaat en om hoe je je geldzaken beheert. Iemand met een minimumloon kan door strategisch beleggen, sparen en zuinig zijn op het einde van de rit meer overhouden dan zijn of haar collega die weliswaar enkele honderden euro's meer verdient per maand, maar niet kijkt op een cent meer of minder. Ikzelf behoor tot de eerste categorie, en mijn bevinding is dat ik elke maand meer dan de helft van mijn loon opzij kan zetten, met af en toe zelfs een grote bonus. Een eigen wagen heb ik heel bewust niet (en dit zal ook zo blijven). Af en toe heb ik zelfs extra inkomstenbronnen (grafische opdrachten, het lesgeven,...), en dit is natuurlijk gewoon mooi meegenomen. Ik koop liever tijd dan geld, dus mijn conclusie is dat het prima is zoals het is op dit moment!

-Als het mogelijk zou zijn om je dromen op te nemen op video, zou je ze dan bekijken?

Ik denk het wel. Ik herinner mij meestal  weinig tot niets van mijn dromen, en dat vind ik jammer. Dromen zijn de spiegel van onze ziel. Ze vertellen ons iets over onze innerlijke onderbewuste, angsten en verwachtingen. Ze kunnen ons helpen om onszelf te begrijpen. Ik ben erg geïnteresseerd  in de betekenis van bepaalde dromen en beelden. Ik heb er zelfs een boekje over, en vroeger zocht ik altijd meteen de betekenis van mijn dromen op.

-Wat is volgens jou de grootste bedreiging voor de mensheid?

Voor mij persoonlijk is dat de klimaatverandering. We zien nu meer extreme weerfenomenen zoals orkanen, het ijs dat elk jaar vroeger smelt aan de polen, grootsteden zoals Kaapstad die door jaren van uitzonderlijke droogte plots zonder drinkbaar water komen te zitten... Dit alles zorgt dan weer voor klimaatvluchtelingen, en mensen komen hierdoor steeds meer in risicogebieden terecht. Ik besef dat wij hier in België al bij al nog goed wonen, maar ik ga wel altijd zuinig met de grondstoffen om.

-Welk land zou je graag bezoeken en naar welk land zou je nooit willen gaan?

Ik ga niet zó veel op reis, maar ik zou erg graag in de Europese winter of lente naar Spitsbergen willen reizen (ook wel de meest Noordelijke, bewoonbare bestemming van Europa genoemd), speciaal om het Noorderlicht te zien. Ik heb iets met meest Zuidelijke en meest Noordelijke plaatsen van een continent. Er zijn nog mooie landen en mooie routes, zoals bijvoorbeeld de Mayaroute in Mexico. Antarctica lijkt mij ook wel iets. Een land dat ik absoluut wil vermijden is Laos of Iran/Irak/Midden-Oosten (= oorlogsgebied).

-Beschrijf de ergste dag die je ooit hebt meegemaakt.

Een aantal jaren geleden zijn wij met de familie op weekend geweest in de Ardennen. Die periode was een dieptepunt in mijn leven. Ik was al enkele maanden terug in België (na mijn reis naar Zuid-Afrika), maar slaagde er maar niet in om hier werk te vinden. Dat had zijn weerslag op mijn gezondheid, waardoor ik toen een beetje depressief werd. Ik sliep nachtenlang niet, en dat bewuste weekend was (jammer genoeg!) echt dé druppel. Hierdoor heb ik geen enkele activiteit mee kunnen doen, omdat ik mij zó slecht voelde. Ik werd zelfs even onwel.