De muren van onze tekenschool beginnen stilaan uit hun voegen te barsten. Letterlijk én figuurlijk, want er vinden serieuze onderhoudswerken plaats en dus moeten we tijdelijk alles verhuizen.
Jaarlijks wordt er een grote schoonmaak gehouden. Oude werkjes maken plaats voor nieuwe werkjes. Oude leerlingen maken plaats voor nieuwe leerlingen, al zijn we met 16 definitieve aanvragen voor een herinschrijving al zo goed als zeker van een mooie start van het nieuwe schooljaar... en dat is fijn en geruststellend om te vernemen. Daarnaast zitten er nog een heleboel nieuwe aanvragen in de pijplijn, oud-leerlingen die graag zouden terugkomen, en drie afgestudeerde leerlingen die maar al te graag zouden willen dat we een middelbare graad zouden opstarten. MAAR daar is geld, ruimte en tijd voor nodig. Drie zaken die niet meteen voor de hand liggen.
Stilaan ga ik mijn droom concreet maken: de opstart van mijn eigen creatieve workshops, weliswaar op zéér bescheiden niveau (je bent Belg, of je bent het niet :)). Tot zo lang ben ik intussen zoet met mijn 35 leerlingen van de tekenschool in Vorselaar.
Dit jaar hebben wij gewerkt rond het thema 'Contrasten'. Een belangrijk onderdeel hiervan was ons groepsproject 'Tekenschool Airlines'. Hierrond hebben we verschillende deelopdrachten georganiseerd: gekleurde mannetjes uit ijzerdraad (= parachutisten), een eigen logo ontwerpen en hiervan een stempel maken die afgedrukt werd op stof (= parachutes), een vliegtuig maken uit karton en verder decoreren.
Deze opdracht kaderde binnen het contrast 'hoog-laag', namelijk in contrast met een uitgestrekt bomenlandschap van ecoline.
Een andere opdracht was stap voor stap leren tekenen: een collage van twee verschillende bouwstijlen.
Verder hebben we onder andere ook modepoppen aangekleed en geschilderd op doek. Wij hebben schaaltjes gemaakt uit klei. Deze schaaltjes zijn gebakken, geglazuurd en verder afgewerkt met gouden en zilveren acrylverf.
Voor het thema 'Carnaval' hebben we clowns getekend met pastelkrijt op gekleurd papier (= complementaire kleuren). We zijn dit schooljaar op uitstap geweest naar de WAK-tentoonstelling én hebben zelfs een schat gevonden. We hebben meer dan ooit ingezet op samenwerking en diversiteit, want het is zó belangrijk om kinderen van jongsaf in contact te brengen met zoveel mogelijk kunstvormen. Elk jaar slagen we daar beter en beter in.
Zoals elk jaar heb ik voor u een aantal foto's geselecteerd van de afgelopen eindejaarstentoonstelling/proclamatie. Dit geeft géén compleet beeld, maar het dekt WEL de lading.
Op onze Facebookpagina 'Tekenschool Vorselaar' zijn we vanaf dit schooljaar gestart met video's die we genomen hebben in de lessen, soms zelfs in het heetst van de strijd. Dit om een nóg completer beeld te geven van onze werking.
Als wij vernemen van ouders dat er kinderen sparen om zelf een modepop te kopen, of dat ze een bepaalde techniek en/of opdracht hebben onthouden en thuis toepassen, dan zijn wij grotendeels geslaagd in onze missie. Want daar draait alles om: een kind leert aanvoelen waar hij of zij zich het beste bij voelt en gaat hiermee zelfstandig aan de slag.
Van elke leerling waren er uiteraard werkjes te zien, en die werden gerealiseerd gedurende 19 lessen van telkens 2 lesuren. Het hoogtepunt was uiteraard de uitreiking van de diploma's, dat dit jaar gemaakt werd door mijn collega Naomi Mertens.
Speciale dank gaat uit naar de Cultuurraad, het gemeentebestuur MAAR natuurlijk in de eerste plaats naar onze leerlingen en ouders. Dit jaar was bijzonder voor mij, omdat ik vijf jaar lesgeef in de tekenschool, maar ook omdat ik twee leerlingen vijf jaar lang heb mogen begeleiden. Dat kon ik uiteraard niet onopgemerkt voorbij laten gaan, en zij krijgen van mijn een daguitstap cadeau als beloning voor al hun vertrouwen en enthousiasme. Uiteraard zal ik hier verslag van uitbrengen op mijn blog. :)
Wij hopen verder onze leerlingen volgend schooljaar weer massaal te mogen
verwelkomen. Samen zullen wij werken rond het jaarthema 'Cijfers en letters'.
Bent u zelf geïnteresseerd? Alle leerlingen van zes t.e.m. twaalf jaar zijn
welkom in onze tekenschool. Hiervoor kan u best een kijkje nemen op onze
Facebookpagina, alwaar u alle informatie vindt die u nodig hebt.
Wees er héél snel bij, want ondertussen zitten we ook nog met een kleine wachtlijst! De eerste les is sowieso een proefles.
Aan al onze leerlingen een prettige vakantie gewenst van juf. nele!
schetsboekjes naar aanleiding van ons bezoek aan de WAK-tentoonstelling
groepsproject: 'Tekenschool Airlines' (komt aan boord, komt aan boord!)
parachutisten + ladder gemaakt van potloden
een dalende parachutist, gekleurde mannetjes = iedereen is anders
uiteraard mocht ons eigen logo niet ontbreken op het vliegtuig!!
opdracht knutselen: auto's die langs een uitgestrekt bomenlandschap rijden
schilderijen op doek, grote tekeningen, bomenlandschap, boekjes,...
opdracht: schilderen op doek - stuk speelgoed of portret à la Picasso, diverse formaten
kennismakingsopdracht 'vakantie' - reiskoffers mét bodem én handvat (de voorwerpen zijn in de koffers te vinden)
....of soms ook op de bodem langs de buitenkant
modeopdracht: bustes aankleden, verschillende thema's per groepje
geglazuurde schaaltjes (detail), afgewerkt met gouden en zilveren acrylverf
schaaltjes gemaakt uit klei
schaaltjes: bovenaanzicht
ontwerpopdracht: logo maken (deel één), en uitwerken in een stempel (deel twee)
ontwerpopdracht: 'Maak een eigen logo'
tekenopdracht (9+): waarnemingstekenen naar model, met attributen en maskers
grafische opdracht: 'monotypes maken' dmv plexiplaat en zwarte drukinkt,
grafiekkoffer 'Kunstwerkt'
tekenopdracht: stap voor stap tekenen, olifanten (6+)
tekenopdracht: stap voor stap tekenen, collages bouwstijlen (9+)
tekenopdracht 'Carnaval', oefening complementaire kleuren - clowns met pastelkrijt op gekleurd papier, afgewerkt met strik en hoedje van confetti
enkele sfeerbeelden, gemaakt tijdens de proclamatie: fotograaf van dienst: Leo Willems
VIJF jaar juf. nele = VIJF jaar lesgeven aan Stien en Eva, dat verdient een beloning!
proficiat aan allen...
gelijk oversteken
onze klasfoto kleurt Vlaams
ik maakte mooie fotocollages als herinnering voor mijn leerlingen Stien en Eva, bovendien nog plaats over voor de foto van dit schooljaar
...en tot volgend jaar, Eva!
"Ik wil beelden maken die nog niet gezien zijn, en volstrekt mijn eigen stempel drukken als graficus en illustrator."
maandag 27 juni 2016
dinsdag 31 mei 2016
gastblogger Laura Schillemans: 'Life is a playground'
Ter gelegenheid van mijn 30ste verjaardag introduceer ik op mijn blog
een nieuwe, maandelijkse rubriek.
Doorheen de jaren heb ik immers de eer gehad te mogen kennismaken met
allerlei (al dan niet gekende) interessante persoonlijkheden die mijn
leven danig hebben verrijkt met hun opvattingen: boeiende kunstenaars en
schrijvers in allerlei mogelijke disciplines.
Ik kwam aldus op het idee om hen uit te nodigen een gastblog voor mij te
schrijven. Het zijn tenslotte allemaal mensen die ik bewonder, en op
deze manier kan u ook met hen kennismaken. Een aantal van hen zijn
ondertussen vrienden geworden voor het leven.
De maand juni schenk ik met graagte aan Laura Schillemans: designer, fotograaf en verslaggever ineen. MAAR hoe ze zich het beste ziet, leest u hieronder.
Gedurende mijn kindertijd volgde ik muziekschool, en daar leerde ik Laura kennen (al speelden we wel verschillende instrumenten). Vele jaren later ontdekte ik op het internet toevallig een filmpje dat ging over het maken van 'fotojuwelen', en ik herkende Laura nog. Ik zocht én vond haar website, en kon niet stoppen met lezen. Ik dacht: 'Wauw, ik wist niet dat Laura dát allemaal kon!!'
Zij is ook een fervent reiziger + een héél straffe fotografe = 'Life is a playground' (= tof concept!) staat voor een collectie ringen waarin een reisfoto verwerkt is. Inmiddels ben ik zelf in het bezit van zo'n ring, en ik draag hem heel vaak bij gelegenheden. Ondertussen is de collectie weeral uitgebreid, maar dat moet u zelf ontdekken op haar website.
*Tip: Je kan natuurlijk altijd naar het land van oorsprong gaan voor een selfie mét uw ring
Neem een kijkje op
http://www.lauraschillemans.be/life-is-a-playground-elements/
Laura aan het woord:
Life is a playground
Ik ben Laura, en ook al maak ik juwelen – tóch beschouw ik mezelf als een fotograaf. Mijn foto’s waren het beginpunt, en ze zullen ook altijd het centrum blijven. Ik zocht naar een manier om ze tot bij mensen te krijgen en juwelen leken me daar het beste medium voor.
enkele ringen uit de (vroegere) collectie van Life is a playground
enkele ringen uit de (vroegere) collectie van Life is a playground
enkele ringen uit de (vroegere) collectie van Life is a playground
enkele ringen uit de nieuwe collectie van Life is a playground, op de foto staat een gebouw uit Seattle, Amerika
enkele ringen uit de nieuwe collectie van Life is a playground, op de foto staat een gebouw uit Singapore
De maand juni schenk ik met graagte aan Laura Schillemans: designer, fotograaf en verslaggever ineen. MAAR hoe ze zich het beste ziet, leest u hieronder.
Gedurende mijn kindertijd volgde ik muziekschool, en daar leerde ik Laura kennen (al speelden we wel verschillende instrumenten). Vele jaren later ontdekte ik op het internet toevallig een filmpje dat ging over het maken van 'fotojuwelen', en ik herkende Laura nog. Ik zocht én vond haar website, en kon niet stoppen met lezen. Ik dacht: 'Wauw, ik wist niet dat Laura dát allemaal kon!!'
Zij is ook een fervent reiziger + een héél straffe fotografe = 'Life is a playground' (= tof concept!) staat voor een collectie ringen waarin een reisfoto verwerkt is. Inmiddels ben ik zelf in het bezit van zo'n ring, en ik draag hem heel vaak bij gelegenheden. Ondertussen is de collectie weeral uitgebreid, maar dat moet u zelf ontdekken op haar website.
*Tip: Je kan natuurlijk altijd naar het land van oorsprong gaan voor een selfie mét uw ring
Neem een kijkje op
http://www.lauraschillemans.be/life-is-a-playground-elements/
Laura aan het woord:
Life is a playground
Ik ben Laura, en ook al maak ik juwelen – tóch beschouw ik mezelf als een fotograaf. Mijn foto’s waren het beginpunt, en ze zullen ook altijd het centrum blijven. Ik zocht naar een manier om ze tot bij mensen te krijgen en juwelen leken me daar het beste medium voor.
Fotograferen is voor mij een manier om even uit de wereld te
stappen. Ik probeer op een andere manier naar dingen te kijken, om even op niet
zo voor de hand liggende zaken te focussen en om schoonheid te vinden in de
kleine dingen die vaak over het hoofd gezien worden. Het gaat eigenlijk om het
ontdekken van een nieuwe wereld binnen de werkelijke wereld.
Dat gevoel, die instelling, wil ik graag meegeven aan de
mensen die drager zijn van mijn juwelen: dat niets is wat het op het eerste zicht lijkt en dat
ze af en toe zelf op ontdekkingstocht zouden moeten gaan (vandaar de naam: life
is a playground). Dat gevoel heb je ook wanneer je de juwelen voor de eerste
keer ziet: het is niet helemaal duidelijk wat er juist op de foto staat, je
moet soms twee keer kijken.
Bij mijn juwelen komt ook steeds een kaartje met een grotere
foto op en de naam van de locatie waar de foto genomen werd, zo weet je steeds
waar het beeld vandaan komt.
enkele ringen uit de (vroegere) collectie van Life is a playground
enkele ringen uit de (vroegere) collectie van Life is a playground
enkele ringen uit de nieuwe collectie van Life is a playground, op de foto staat een gebouw uit Seattle, Amerika
enkele ringen uit de nieuwe collectie van Life is a playground, op de foto staat een gebouw uit Singapore
deze ring heb ik besteld uit de oude collectie, er is ook een doosje bij ter bescherming
Labels:
Nele '30': gastbloggers
zondag 15 mei 2016
Uitbreiding assortiment buttons
Het heeft even geduurd, maar er zijn nog enkele blinkende schijfjes met mijn illustraties in de buttoncollectie opgenomen. De totale collectie telt momenteel 18 verschillende buttons (elk met een diameter van 38 mm), en daar blijft het voorlopig bij. Keuze genoeg dus, en tevens een leuk gadget om allerlei moois nóg mooier mee te maken, MAAR het getuigt vooral van uw goede smaak!
Uit ervaring blijkt dat de ene button veel populairder is dan de andere, dus ik ben benieuwd hoe deze gaan lopen. Binnenkort sta ik nog eens op een marktje, dus dat is tevens een goede test. Ik zou zeggen: welkom in de familie, want voor mij zijn jullie allemaal even mooi! :))
nieuwe collectie buttons
Uit ervaring blijkt dat de ene button veel populairder is dan de andere, dus ik ben benieuwd hoe deze gaan lopen. Binnenkort sta ik nog eens op een marktje, dus dat is tevens een goede test. Ik zou zeggen: welkom in de familie, want voor mij zijn jullie allemaal even mooi! :))
nieuwe collectie buttons
Labels:
buttons,
illustraties,
online shop
Europees Muziekfestival voor de jeugd Neerpelt
Meimaand is OOK muziekmaand. Denk maar aan het Eurovisiesongfestival, waar ons land de laatste jaren weer hoge ogen gooit. Al van kleins af ben ik een trouwe kijker. Slechts één maal heb ik de winnares kunnen voorspellen, toen Sertab won voor Turkije met het liedje 'Everyway That I Can'. Meestal haal de je potentiële winnaar of winnares er toch uit.
Ongeveer rond dezelfde periode vindt er in ons eigen landje (meer bepaald Neerpelt, Limburg) een kleinschaliger festival plaats, namelijk het Europees Muziekfestival voor de jeugd plaats. Daar nam ik, toen ik nog lid was van onze fanfare, tweejaarlijks aan deel (de even jaren zijn namelijk gereserveerd voor zanggroepen). Het laatste jaar dat ik eraan deelnam was 2007.
Nu ik erover schrijf, krijg ik weer vreselijk veel heimwee. Het heeft iets om op een plek te zijn waar verschillende groepen van over de hele wereld naar toe komen, allen met een gezamenlijk doel: mooie muziek maken en de jury weten te imponeren. Wij hebben het altijd goed gedaan.
Voor mij was het één van de hoogtepunten, en de talrijke herinneringen zijn onvergetelijk. Ik herinner mij de kleurrijke optochten, de frietjes 's middags, de vele waves die het ganse Dommelhof vulden tijdens de proclamatie 's avonds. Ik herinner mij eveneens onze blauwe shirts, plakkerig van het zweet, met daarop het embleem dat ik destijds ontworpen heb. Dat waren nog eens tijden! Vandaar ook dat ik alle buttons die ik opgespeld kreeg goed bewaard heb.
Ik ga vast nog eens kijken naar het festival, maar dan als toeschouwer. Die bugel staat nog wel helemaal bovenaan op mijn wishlist. Ik heb er één zien staan in de etalage van een muziekwinkel. Ik hoop binnenkort weer muziek te spelen, want het is en blijft een deel van mijn leven en ik wil er graag ruimte voor maken.
http://www.emj.be/index.php?lang=nl
Ongeveer rond dezelfde periode vindt er in ons eigen landje (meer bepaald Neerpelt, Limburg) een kleinschaliger festival plaats, namelijk het Europees Muziekfestival voor de jeugd plaats. Daar nam ik, toen ik nog lid was van onze fanfare, tweejaarlijks aan deel (de even jaren zijn namelijk gereserveerd voor zanggroepen). Het laatste jaar dat ik eraan deelnam was 2007.
Nu ik erover schrijf, krijg ik weer vreselijk veel heimwee. Het heeft iets om op een plek te zijn waar verschillende groepen van over de hele wereld naar toe komen, allen met een gezamenlijk doel: mooie muziek maken en de jury weten te imponeren. Wij hebben het altijd goed gedaan.
Voor mij was het één van de hoogtepunten, en de talrijke herinneringen zijn onvergetelijk. Ik herinner mij de kleurrijke optochten, de frietjes 's middags, de vele waves die het ganse Dommelhof vulden tijdens de proclamatie 's avonds. Ik herinner mij eveneens onze blauwe shirts, plakkerig van het zweet, met daarop het embleem dat ik destijds ontworpen heb. Dat waren nog eens tijden! Vandaar ook dat ik alle buttons die ik opgespeld kreeg goed bewaard heb.
Ik ga vast nog eens kijken naar het festival, maar dan als toeschouwer. Die bugel staat nog wel helemaal bovenaan op mijn wishlist. Ik heb er één zien staan in de etalage van een muziekwinkel. Ik hoop binnenkort weer muziek te spelen, want het is en blijft een deel van mijn leven en ik wil er graag ruimte voor maken.
http://www.emj.be/index.php?lang=nl
Labels:
festivals,
muziek,
verzamelingen,
wedstrijden
zaterdag 30 april 2016
gastblogger Ilke Callens - illustrator
Ter gelegenheid van mijn 30ste verjaardag introduceer ik op mijn blog
een nieuwe, maandelijkse rubriek.
Doorheen de jaren heb ik immers de eer gehad te mogen kennismaken met
allerlei (al dan niet gekende) interessante persoonlijkheden die mijn
leven danig hebben verrijkt met hun opvattingen: boeiende kunstenaars en
schrijvers in allerlei mogelijke disciplines.
Ik kwam aldus op het idee om hen uit te nodigen een gastblog voor mij te
schrijven. Het zijn tenslotte allemaal mensen die ik bewonder, en op
deze manier kan u ook met hen kennismaken. Een aantal van hen zijn
ondertussen vrienden geworden voor het leven.
Voor de maand mei zet ik een kamer 'te huur' voor illustrator Ilke Callens. Net als ikzelf doorliep Ilke haar hogere opleiding aan Sint Lucas te Antwerpen, nog wel krak dezelfde jaren (jaja, geboortejaar 1986 was een gouden jaar op heel wat vlakken! ;)). Er staat verder nog één begeerde persoon op mijn lijstje van die school, naast een resem namen met heel uiteenlopende disciplines en leeftijden. We shall see...
Van alle creatievelingen noem ik Ilke weleens de koningin van de geboortekaartjes. Zelf ben ik ook in het bezit van zo'n kaartje, namelijk van haar zoon.
Zoals ze hieronder zelf aangeeft, beschikt ze inmiddels over een ruime collectie. Elk thema zet ze probleemloos naar haar hand.
Wat vooral enorm opvalt, is dat ze reeds beschikt over een eigen, specifieke stijl. Deze is als het ware de 'handtekening' van héél haar oeuvre geworden. Toch schuwt ze het experiment niet.
Wat mij ook aanspreekt is de sprookjesachtige, feeërieke setting die ze telkens weer weet op te roepen met haar creaties. Niet alleen vanwege het dromerige kleurenpalet... (*Tip: een poster van haar in huis halen voor de kids is een echte aanrader!)
...Misschien kreeg ze daarom een eervolle vermelding voor de wedstrijd 'Art Award' (lees het verslag op haar blog: https://ilkecallens.wordpress.com/2011/01/31/uitslag-art-award-2011/) ? Zou best wel eens kunnen...
En, beste boekenmakers, zij is me dunkt zeker wel in staat om op deskundige wijze een prachtig prentenboek tot stand te brengen!
Ik dank Ilke voor het fijne 'W'-verslag, en nu is het woord aan haar. U vindt haar vast terug op de vele, gezellige marktjes die ons landje rijk is.
Voor de maand mei zet ik een kamer 'te huur' voor illustrator Ilke Callens. Net als ikzelf doorliep Ilke haar hogere opleiding aan Sint Lucas te Antwerpen, nog wel krak dezelfde jaren (jaja, geboortejaar 1986 was een gouden jaar op heel wat vlakken! ;)). Er staat verder nog één begeerde persoon op mijn lijstje van die school, naast een resem namen met heel uiteenlopende disciplines en leeftijden. We shall see...
Van alle creatievelingen noem ik Ilke weleens de koningin van de geboortekaartjes. Zelf ben ik ook in het bezit van zo'n kaartje, namelijk van haar zoon.
Zoals ze hieronder zelf aangeeft, beschikt ze inmiddels over een ruime collectie. Elk thema zet ze probleemloos naar haar hand.
Wat vooral enorm opvalt, is dat ze reeds beschikt over een eigen, specifieke stijl. Deze is als het ware de 'handtekening' van héél haar oeuvre geworden. Toch schuwt ze het experiment niet.
Wat mij ook aanspreekt is de sprookjesachtige, feeërieke setting die ze telkens weer weet op te roepen met haar creaties. Niet alleen vanwege het dromerige kleurenpalet... (*Tip: een poster van haar in huis halen voor de kids is een echte aanrader!)
...Misschien kreeg ze daarom een eervolle vermelding voor de wedstrijd 'Art Award' (lees het verslag op haar blog: https://ilkecallens.wordpress.com/2011/01/31/uitslag-art-award-2011/) ? Zou best wel eens kunnen...
En, beste boekenmakers, zij is me dunkt zeker wel in staat om op deskundige wijze een prachtig prentenboek tot stand te brengen!
Ik dank Ilke voor het fijne 'W'-verslag, en nu is het woord aan haar. U vindt haar vast terug op de vele, gezellige marktjes die ons landje rijk is.
Wie ben ik?
Ik ben Ilke, net 30 jaar geworden. Getrouwd, mama van twee
schattige (maar toch ook wel vermoeiende) kids, leerkracht plastische opvoeding
en expressie én creatieveling.
Ze zeggen altijd dat je op een rond getal eventjes bekijkt
wat je hebt bereikt in het leven.
Toegegeven, als ik het zo hierboven zie staan lijkt het lang niet zo slecht. En
er wordt overal nog hard aan gewerkt.
Want tussen alle dagelijkse chaos door, probeer ik ook nog
eens mezelf regelmatig opnieuw uit te vinden. Gelukkig geeft al die chaos
blijkbaar niet, want onderzoek zou hebben aangetoond dat chaotische mensen
creatieve mensen zijn. Fijn dat ik me daar al geen zorgen over moet maken!
Waarom teken ik?
Eigenlijk is alles begonnen met graag lezen, en boeken zijn
vaak versierd met leuke prenten of aantrekkelijke covers. Ik kies vaak boeken
door alleen maar naar de cover te kijken. Pas als ik deze leuk of intrigerend
vind, ga ik kijken naar het verhaal.
Het liefst van alles lees ik jeugdboeken,
omdat hier vaak op de meest originele manier wordt omgesprongen met illustratie. En, onder
ons gezegd, ook gewoon omdat zelfs op mijn dertigste het kind in mij nog altijd
sterk aanwezig is. Geen enkel boek laat mij zo heerlijk wegdromen als een
kinderboek of een mooie jeugdroman. En ja, ik kijk ook gewoon graag naar de
prentjes…
Het was door deze fascinatie dat ik ervoor gekozen heb om
een opleiding tot illustrator te volgen aan Sint-Lucas te Antwerpen. En hoewel
deze opleiding op zich niet altijd beantwoordde aan mijn verwachtingen, heeft
het mij wel geholpen om mijn doel te bereiken. Kinderboeken heb ik (nog) niet
mogen illustreren, maar gelukkig zijn er andere projecten waar ik mijn
creatieve geest wel de vrije loop kan laten.
Wat teken ik?
Na een paar jaren in het vak heb ik al vanalles
geïllustreerd. Geboortekaartjes zijn waarschijnlijk wel mijn voornaamste
bezigheid. Elk kaartje dat ik maak draagt de belofte dat het uniek is en de
stijl is helemaal anders dan de meeste geboortekaartjes die tegenwoordig
circuleren. Ik probeer originaliteit te creëren door verrassende thema’s, door
mijn tekenstijl en door regelmatig nieuwe technieken uit te proberen. Mijn
zoontje had een draken-en-ridders thema op zijn kaartje, en dat heb ik nadien
vaak moeten herhalen. Om de één of andere reden sloeg het geweldig aan bij
iedereen.
Voor mijn dochtertje heb ik een cowboythema gekozen. Ik wou iets
stoers en iets dat je nergens anders ziet. Hoewel veel mensen het kaartje
geweldig vonden, heb ik tot nu toe nog niemand gehad die ook een cowboykaart
wilde. Misschien vinden velen het toch net iets te gewaagd voor een meisje?
De meeste ouders weten wel wat ze graag willen en ik probeer
zo goed mogelijk aan te sluiten bij hun wensen. Ondertussen is het al een grote
verzameling kaartjes geworden!
Tegenwoordig schuim ik ook marktjes voor creatievelingen af
met een kraampje met verschillende lijnen van kaarten. Ik heb een dierenreeks
voor verjaardagen, kaartjes met een algemeen thema (succes, proficiat, …),
seizoensgebonden kaartjes (de kerstkaarten deden het erg goed vorig jaar :)) en
een reeks neutrale kaartjes die voor allerlei zaken gebruikt kunnen worden. Verder
probeer ik ook leuke posters te maken, zoals leesposters die kinderen moeten
aanmoedigen om weg te dromen in een boek.
resultaat geboortekaartje 'Cesar'
resultaat geboortekaartje 'Elisabeth'
En wat nu?
Heruitvinden is mijn motto. Als ik een kaartje bijna af heb,
zit ik vaak al met mijn hoofd bij het volgende. Hoewel mijn tekenstijl vrij
constant is, hou ik ervan om nieuwe technieken uit te proberen. Linosnedes,
schilderen, potlood, krijt,... ik klieder er vrolijk op los. Creativiteit is
een proces, geen eindproduct. En het is vooral eens goed zot doen en tegelijk
heerlijk wegdromen.
kerstkaart
illustratie voor het tijdschrift BoekieBoekie (= gekleurde linosnede), hiermee sleepte Ilke in 2011 een eervolle vermelding in de wacht voor de wedstrijd 'Art Award'
contactgegevens van Ilke:
GSM: 0494/77.85.53
Labels:
Nele '30': gastbloggers
zaterdag 9 april 2016
Voorlezen in de bibliotheek
Ik wilde altijd al graag voorlezen, tot ik per toeval een foldertje vond in de plaatselijke bibliotheek met het opschrift: 'Voorlezers gezocht'. 'Aha!, dacht ik, dat is iets voor mij!'
Door te informeren bij vtbKultuur, een organisatie die o.a. de leescultuur in Vlaanderen promoot, kreeg ik alle nodige informatie.
Tijdens het voorlezen worden alle kinderen aangemoedigd om ons te komen vervoegen. De voorleesboot meert traditiegetrouw elke eerste en laatste zaterdagvoormiddag van de maand aan, maar op die momenten ben ik steevast te vinden in het grafiekatelier van de academie. Dit weerhield mij er niet van om mij op te geven als 'occasioneel voorlezer'. Dit wil zeggen dat ik een vijf- tot zestal keren per jaar kan voorlezen, maar dat deert mij niet.
Ik vind het erg leuk om door mijn eigen boekenkast te struinen, en enkele geschikte boeken uit te kiezen. Bovendien zijn er nog enkele mogelijkheden op dit terrein, dus ik vervul mijn vrijwilligerstaak met enorm veel plezier.
Ik heb een voorliefde voor experimentele boeken, of boeken waar je veel mee kan 'doen' en ontdekken. Al zijn korte, klassieke voorleesverhalen (zoals bijvoorbeeld 'Van uit tot mol' van auteur Geert De Cockere en mijn oude studiegenote Loes Verhaert), erg aan te bevelen.
Hier zie je mij voorlezen uit 'De 6de dag', een prentenboek van Tom Schamp. De prenten zijn hier een essentieel onderdeel.
Ik hou ervan de kinderen te betrekken en hen vragen te stellen of zelf te laten stellen, dat brengt een levendige dialoog op gang. Ik laat hen dingen aanwijzen. Ook poëzie schuw ik niet, ...en volgende keer zal ik mijn zelf geschreven en geïllustreerde boekjes meebrengen. Beloofd!
http://www.vtbkultuur.be/
Door te informeren bij vtbKultuur, een organisatie die o.a. de leescultuur in Vlaanderen promoot, kreeg ik alle nodige informatie.
Tijdens het voorlezen worden alle kinderen aangemoedigd om ons te komen vervoegen. De voorleesboot meert traditiegetrouw elke eerste en laatste zaterdagvoormiddag van de maand aan, maar op die momenten ben ik steevast te vinden in het grafiekatelier van de academie. Dit weerhield mij er niet van om mij op te geven als 'occasioneel voorlezer'. Dit wil zeggen dat ik een vijf- tot zestal keren per jaar kan voorlezen, maar dat deert mij niet.
Ik vind het erg leuk om door mijn eigen boekenkast te struinen, en enkele geschikte boeken uit te kiezen. Bovendien zijn er nog enkele mogelijkheden op dit terrein, dus ik vervul mijn vrijwilligerstaak met enorm veel plezier.
Ik heb een voorliefde voor experimentele boeken, of boeken waar je veel mee kan 'doen' en ontdekken. Al zijn korte, klassieke voorleesverhalen (zoals bijvoorbeeld 'Van uit tot mol' van auteur Geert De Cockere en mijn oude studiegenote Loes Verhaert), erg aan te bevelen.
Hier zie je mij voorlezen uit 'De 6de dag', een prentenboek van Tom Schamp. De prenten zijn hier een essentieel onderdeel.
Ik hou ervan de kinderen te betrekken en hen vragen te stellen of zelf te laten stellen, dat brengt een levendige dialoog op gang. Ik laat hen dingen aanwijzen. Ook poëzie schuw ik niet, ...en volgende keer zal ik mijn zelf geschreven en geïllustreerde boekjes meebrengen. Beloofd!
http://www.vtbkultuur.be/
Labels:
literatuur,
voorlezen
Abonneren op:
Posts (Atom)

















































