"Ik wil beelden maken die nog niet gezien zijn, en volstrekt mijn eigen stempel drukken als graficus en illustrator."


zaterdag 12 september 2020

Eisleck Trail (DEEL 1)

Reeds maanden op voorhand boekte ik half augustus alvast een weekje Ardennen. Het plan was om de laatste twee etappes van de Eisleck Trail te lopen, namelijk de trajecten van Houffalize naar Nadrin en van Nadrin naar La-Roche-en-Ardenne. Beide etappes staan ook omschreven als de moeilijkste van de vijf. Helaas, voor mij waren dit 'toevallig' ook de twee warmste dagen van het jaar. Met een temperatuur van om en bij de 35 graden én enkele pittige hoogteverschillen bleek de vervolgetappe net iets te hoog gegrepen voor mij. Een meevaller want het café rond het meer van Nisramont was open, een welgekomen stopplaats om de (snelle) suikers aan te vullen. Ik was daarnaast goed voorzien van granensnacks, fruit en water. Ik slaagde erin om met minder dan 2 liter door de dag te komen. Véél te zuinig geweest met mijn water, besefte ik na afloop. Bovendien lag mijn eerste accommodatie op 5 km van het hoofdtraject, waardoor ik op één dag ruim 27 km te voet heb afgelegd. 

Ik begon stipt om 9 uur 's ochtends en kwam doodmoe aan in mijn Bed en Breakfast te Wibrin, rond 18.30 uur. Godzijdank wandelde ik grotendeels in de wouden. Enkel de laatste 5 km van de dag moest ik onder een loden zon torsen. Niet simpel! Ik besloot die avond dan ook, met spijt in het hart, om de laatste etappe naar het eindpunt te schrappen. 

In de loop van 2021, in het voorjaar én in het najaar, plan ik de eerste drie etappes van de Eisleck Trail en de Lee Trail in Luxemburg. Het zal afhangen van de coronacrisis en het aantal inschrijvingen of mijn groepsreis naar Peru kan doorgaan in juli, maar dan heb ik alvast wat extra kilometers in de benen.

Verder was dit een geslaagde trip, met nog drie ontspannen dagen in La-Roche-en-Ardenne (met elke avond om 22 uur een voorstelling van het spook Berthe in het feodaal kasteel). Het was heerlijk verkoelen in het water van de Ourtherivier. Dit deed zo'n deugd, want met dit 'pootjebaden' was ik wel een hele dag zoet.















maandag 11 november 2019

De ontdekking van de Escapardenne Eisleck Trail

Het oorspronkelijke idee voor een reis dit jaar was een solotrip met de trein door het Baskenland, maar aangezien het niet haalbaar was om alle accommodaties en dergelijke geregeld te krijgen op slechts twee weken voor de afreis besloot ik het iets dichter bij huis te zoeken. Ik wilde immers terug op expeditie gaan bij onze zuiderburen. Het werd dus asap een ontspannen wandelvakantie in achtereenvolgens Bouillon, Houffalize en La-Roche-en-Ardenne (met name de ganse provincie Luxemburg ken ik nu op mijn duimpje).

In elke stad heb ik drie dagen verbleven, waarvan telkens één dag op verkenning in de stad met een bezoek aan de meeste toeristische attracties. De overige dagen waren wandeldagen. Gelukkig voor mij, op twee regendagen na (maar dat waren de dagen dat ik mij per bus moest verplaatsen van de ene stad naar de andere), was het grotendeels mooi weer en bovenal niet té warm voor half augustus. Dit alles maakte het wandelen erg draaglijk, en een gemiddelde wandeling van pakweg 20 km afleggen bleek dan ook een fluitje van een cent voor mij. Ik heb erg genoten van de stilte, en merkte dat mijn zintuigen hier, afgesneden van de bewoonde wereld en meestal diep in de bossen, pas echt op scherp stonden. Ik was veel aandachtiger en hoorde en zag véél meer dingen dan ik normaal zou doen.

De stad Bouillon, op een boogscheut van de Franse grens, werd mijn aanvangshalte. Ik boekte een kamer in het charmante hotel Auberge d'Alsace, pal gelegen in het centrum, met zicht op de Semois. Achteraf gezien onverstandig, omdat de kamer uitgerekend aan de kant van een drukke baan lag. Het viel mij op hoe weinig winkels er te vinden zijn, in regelrecht contrast met een gezellige stad als La Roche-en-Ardenne.
De wandelingen in de omgeving waren absoluut de moeite. De ruïne van het kasteel maakte wel indruk, maar was zeker niet vergelijkbaar met de grandeur van pakweg het kasteel de Goede Hoop in Kaapstad. De vele campings in de buurt maakten het vakantiegevoel pas helemaal in mij wakker.

Vervolgens met de bus verder naar Houffalize. Hier besefte ik dat ik meer een Ourthemens ben. Het landschap werd glooiender, vriendelijker. Au coeur de l'Ardenne. In Houffalize kwam ik terecht in het reusachtige vakantieresort Vayamundo. Het contrast met het vorige hotel kon niet groter zijn. Op de dag van mijn aankomst was de stad afgesloten omwille van de jaarlijkse Bincbanc Tour, een beroemde jaarlijkse wielerwedstrijd. Zowel de start als de finish vonden die dag plaats in Houffalize. Ik was nog net op tijd om Tim Wellens over de finishlijn te zien rijden. Leuk dat ik dit ook eens kon meemaken, ondanks het slechte weer die dag.
De wandelingen in de omgeving van Houffalize konden mij het minst bekoren, omdat ze redelijk eentonig waren. Ik deed  sowieso overal bewegwijzerde wandelingen, soms zelfs twee op een dag. Op een dag kwam ik een blauw bordje met een wit golvende streep erop tegen. Het bleek te gaan om de Escapardenne Eisleck Trail, een meerdaagse wandelroute van 106 km in totaal die loopt van Kautenbach in het Groothertogdom Luxemburg naar La Roche-en-Ardenne. Het is het eerste wandelpad in de Benelux dat in 2012 werd bekroond met het Europese label Leading Quality Trail. Ik kwam het bordje destijds ook al tegen tijdens een wandeling in Clervaux, waar de route passeert. Ik heb ondertussen ontdekt dat hiking een echte hobby is geworden voor mij, dus ik voel mij geïnspireerd om dit avontuur eens te willen ondernemen. Uit ondervinding zou ik het tempo zeker moeten aankunnen. Ik zou op termijn zelfs nog een stapje verder willen gaan en 2 of 3 etappes van de Olvaspaden in Noorwegen willen afleggen. Dát is pas een avontuur!

Mijn rondreis eindigde in het pitoreske stadje La Roche-en-Ardenne. De busrit er naartoe was in elk geval spectaculair te noemen. Bovendien was ik de enige passagier. Je speelt soms met je leven als je hier chauffeur bent, met al die haarscherpe bochten! Mijn oren konden deze rit minder appreciëren, maar de ellende was maar van korte duur en je moet er tenslotte wat voor over hebben... Ik voelde mij echter meteen thuis in een stad als La Roche. Het was mooi weer, dus een betere afsluiter van mijn vakantie kon ik mij moeilijk indenken. Ik had gedurende al mijn geplande wandeldagen goed weer, dus in dat opzicht was mijn vakantie al geslaagd.
Ik logeerde in hotel Du midi, een kleinschalig hoteletje met een sobere kamer maar een ongelooflijk lekkere keuken. Ik maakte er volop gebruik van om enkele souveniers te shoppen. Normaal gezien zou ik zoiets nooit doen, maar hier maakte toch gebruik van het toeristisch treintje. Even verderop lag ook een mooi sculpturenpark. Niet zo mooi als Parc des Topiaires in Durbuy, maar toch ook de moeite. Tijdens één van mijn wandelingen in het arboretum  kwam ik ongelooflijk veel paddenstoelen tegen voor de tijd van het jaar. Uit voorzorg heb ik er geen geplukt en een app om te identificeren had ik niet. Vandaar ging ik na afloop te rade bij Natuurpunt. De tips die zij deelden wil ik jullie niet onthouden.

Ik heb alweer genoten van mijn minireisje. De indrukken tijdens de wandelingen zullen mij steeds bij blijven. Nu moet ik stilaan al gaan voorbereiden voor mijn volgende grote reisavontuur (en hierbij houd ik zoveel mogelijk rekening met duurzaam en ecologisch reizen) komende zomer. Naar alle waarschijnlijkheid wordt dit Peru, met als hoogtepunten de eeuwenoude Nazcalijnen en uiteraard de Incatrail met als eindbestemming Machu Picchu...

-bezochte hotels:

-Bouillon: www.aubergedalsace.be (let op!, men praat hier géén Nederlands, de conversaties dienen volledig in het Frans te gebeuren)
-Houffalize: https:www.vayamundo.eu
-La Roche-en-Ardenne: www.hotelmidi.be

-tips om paddenstoelen te identificeren:

ind.datadelft.com/monitor/paddestoelentabel.pdf
de Ardennen culinair


...een goed glas wijn mag zeker niet ontbreken voor een fijnproever/levensgenieter als ik

 een nachtelijk zicht vanuit mijn hotelkamer op de Semois en het centrum van Bouillon

 stadswandeling Bouillon

 het binnenplein van het fameuze kasteel van Bouillon

 sculpturenpark La Roche-en-Ardenne


 prachtig smeedwerk in La-Roche-en-Ardenne

 La-Roche-en-Ardenne: een prachtig zicht op de Ourthe tijdens één van mijn vele wandelingen

  La-Roche-en-Ardenne: wijnkelder in de ruïne van het feodaal kasteel, hier waart de geest van Berthe nog rond...


  La-Roche-en-Ardenne: kerker in  het feodaal kasteel


  La-Roche-en-Ardenne: in het sculpturenpark stond nog een sokkel vrij -;)



  La-Roche-en-Ardenne: roofvogelshow in het feodaal kasteel


kabouters zijn erg populair, en overal in de Ardennen kan je er wel eentje spotten

 

 
  La Roche-en-Ardenne: in de verte ligt de ruïne van het feodaal kasteel


 









La Roche-en-Ardenne: een makkelijke wandeling op asfalt neemt u mee naar het arboretum, waar ik half augustus al een hele resem diverse paddenstoelen wist te spotten

La Roche-en-Ardenne: arboretum

La Roche-en-Ardenne: ideaal weer om te gaan kajakken op de Ourthe...

wandelen in Bouillon: abdij van Cordemois

Bouillon: er worden helaas ongelooflijk veel bomen gekapt...

Bouillon: één van de moeilijkere wandelingen leidt rechtstreeks naar het Belvedere, een uitkijktoren die een fantastisch uitzicht biedt over de stad




Bouillon: één van de vele uitkijkpunten op de stad tijdens één van mijn wandelingen


Bouillon: arboretum


Bouillon: langs de vredige oevers van de Semois










Gokje wagen?

Hi folks! In de afgelopen 10 jaar is er ontzettend veel gebeurd, zoals jullie kunnen lezen in de zijbalk. Het is mooi om te lezen hoe ik in al die jaren als mens (en kunstenaar) geëvolueerd ben. In die zin vormt deze blog ook een mooi, persoonlijk tijdsdocument voor mij.

Inmiddels is de zomer weer voorbij gevlogen, en ook mijn portie vrije tijd ging vanaf september volledig op in rook (zelfs twee maanden lang helemaal gereduceerd tot '0')... met als gevolg dat mijn puzzelproject momenteel aan een vroege, lange winterslaap moest beginnen.

Deze puzzel is een weergave van het schilderij van een beroemde kunstenaar. Zoals jullie kunnen zien heb ik nog een pak werk voor de boeg, maar dat deert mij geenszins! Het puzzelen brengt mij eventjes in een andere, stille wereld. Zo'n ambitieus project van 4000 puzzelstukjes vraagt bovendien enkele maanden, zo niet jaren als je rekening houdt met het feit dat ik enkel puzzel in de warmere maanden én aldus met voldoende daglicht (helaas géén nachtwerk voor mij). Gelukkig is geduld één van mijn troeven.

Ondertussen kan u gerust al een gokje wagen. :)

???

donderdag 1 augustus 2019

Beeldenbibliotheek

Op mijn computer verzamel ik af en toe ook beelden van kunstenaars en beeldenmakers van allerlei slag. Ik breng ze onder in een mapje, getiteld: 'Inspiratie'. Er belanden terloops ook interieurtips (bijvoorbeeld een leuke lamp).

Hieronder stel ik twee kunstenaars aan u voor. Eén bekende en één minder bekende.
Het eerste beeld is een werk van de Britse kunstenaar David Hockney. Bij de meeste mensen is hij vooral bekend van zijn beroemde zwembadschilderijen, maar hij was verder ook fotograaf, decorbouwer én grafisch kunstenaar. Vooral dat laatste luik was mij tot dusver onbekend. Zijn specialiteiten binnen dit medium waren vooral etsen en lithografie.
Op mijn boekenlijstje prijkt nu dus ook Hockney, printmaker, een uitgave van Richard Lloyd. Het boek is uitgegeven in januari 2014 en telt 160 pagina's.
Onderstaand beeld, Een kamer vol stro (uit het sprookje Repelsteeltje), dateert uit 1969. Het is een lijnets, gecombineerd met aquatint. Persoonlijk vind ik het wel een intrigerend beeld, en het spreekt tot de verbeelding. Het is bovendien een slim idee om de etstechniek hiervoor te gebruiken. Vandaar mijn interesse om verder het grafische werk van Hockney te exploreren. Voor een origineel grafisch werk van zijn hand betaal je al gauw gemiddeld 500 tot wel 6000 EURO.

Het tweede beeld is van de Belgische Maaike Huys, en zij maakt symbolische sculpturen, tekeningen en juwelen. Haar werken dragen titels als Spin uit een droom, Breek-baar en Denk aan mij....
Ontdek meer over haar werk op www.maaikehuys.be.
 
Een kamer vol stro, een lijnets van David Hockney

Geworteld, een sculptuur van Maaike Huys