"Ik wil beelden maken die nog niet gezien zijn, en volstrekt mijn eigen stempel drukken als graficus en illustrator."


maandag 11 november 2019

Gokje wagen?

Hi folks! In de afgelopen 10 jaar is er ontzettend veel gebeurd, zoals jullie kunnen lezen in de zijbalk. Het is mooi om te lezen hoe ik in al die jaren als mens (en kunstenaar) geëvolueerd ben. In die zin vormt deze blog ook een mooi, persoonlijk tijdsdocument voor mij.

Inmiddels is de zomer weer voorbij gevlogen, en ook mijn portie vrije tijd ging vanaf september volledig op in rook (zelfs twee maanden lang helemaal gereduceerd tot '0')... met als gevolg dat mijn puzzelproject momenteel aan een vroege, lange winterslaap moest beginnen.

Deze puzzel is een weergave van het schilderij van een beroemde kunstenaar. Zoals jullie kunnen zien heb ik nog een pak werk voor de boeg, maar dat deert mij geenszins! Het puzzelen brengt mij eventjes in een andere, stille wereld. Zo'n ambitieus project van 4000 puzzelstukjes vraagt bovendien enkele maanden, zo niet jaren als je rekening houdt met het feit dat ik enkel puzzel in de warmere maanden én aldus met voldoende daglicht (helaas géén nachtwerk voor mij). Gelukkig is geduld één van mijn troeven.

Ondertussen kan u gerust al een gokje wagen. :)

???

donderdag 1 augustus 2019

Beeldenbibliotheek

Op mijn computer verzamel ik af en toe ook beelden van kunstenaars en beeldenmakers van allerlei slag. Ik breng ze onder in een mapje, getiteld: 'Inspiratie'. Er belanden terloops ook interieurtips (bijvoorbeeld een leuke lamp).

Hieronder stel ik twee kunstenaars aan u voor. Eén bekende en één minder bekende.
Het eerste beeld is een werk van de Britse kunstenaar David Hockney. Bij de meeste mensen is hij vooral bekend van zijn beroemde zwembadschilderijen, maar hij was verder ook fotograaf, decorbouwer én grafisch kunstenaar. Vooral dat laatste luik was mij tot dusver onbekend. Zijn specialiteiten binnen dit medium waren vooral etsen en lithografie.
Op mijn boekenlijstje prijkt nu dus ook Hockney, printmaker, een uitgave van Richard Lloyd. Het boek is uitgegeven in januari 2014 en telt 160 pagina's.
Onderstaand beeld, Een kamer vol stro (uit het sprookje Repelsteeltje), dateert uit 1969. Het is een lijnets, gecombineerd met aquatint. Persoonlijk vind ik het wel een intrigerend beeld, en het spreekt tot de verbeelding. Het is bovendien een slim idee om de etstechniek hiervoor te gebruiken. Vandaar mijn interesse om verder het grafische werk van Hockney te exploreren. Voor een origineel grafisch werk van zijn hand betaal je al gauw gemiddeld 500 tot wel 6000 EURO.

Het tweede beeld is van de Belgische Maaike Huys, en zij maakt symbolische sculpturen, tekeningen en juwelen. Haar werken dragen titels als Spin uit een droom, Breek-baar en Denk aan mij....
Ontdek meer over haar werk op www.maaikehuys.be.
 
Een kamer vol stro, een lijnets van David Hockney

Geworteld, een sculptuur van Maaike Huys

zondag 23 juni 2019

Een portie workshops

Het is alweer bijna 'grote vakantie', en het voelt voor mij alleszins bijzonder fijn om voortaan enkele weekends vrij te hebben. Ik kan oprecht zeggen dat ik mij de afgelopen maanden nog geen seconde verveeld heb (!), en het gekke is dat daar de komende weken en zelfs maanden ook niet veel ruimte voor zal zijn. Mijn trein raast maar door, al kan ik nu wel een beetje vertragen en af en toe eens halt houden. Hoognodig!

De afgelopen maanden waren een mengelmoes van werken enerzijds, met daarnaast diverse activiteiten, evenementen, opdrachten en workshops. Financieel gezien gaat het mij op dit moment behoorlijk voor de wind en, toegegeven, dat mag ook wel eens. Als ik mijn agenda mag geloven beloven de komende weken en maanden boeiend, gevarieerd en inspirerend te worden. Maar eerst... een klein beetje rusten en vooral alle stress van mijn schouders laten glijden. Dat moet zeker lukken, want er wachten mij twee ontspannen uitstapjes (die dra in het verschiet liggen) en binnenkort een vakantie richting Ardennen.

In deze blogpost doe ik kort verslag van enkele activiteiten die al geruime tijd gepasseerd zijn.
Op zaterdag 23 februari 2019 was het Dag van de academies. De academie van Turnhout organiseerde hierrond een workshop 'papier scheppen'.
Deze activiteit stond lange tijd heel hoog op mijn verlanglijstje, maar deze workshops zijn doorgaans erg prijzig en niet dik bezaaid of bij de deur. Dit was dus dé uitgelezen kans om het eens een keertje uit te proberen. Met het ganse grafiekatelier hebben wij hiervoor een jaar lang eierdozen verzameld. Vervolgens werden deze eierdozen gesorteerd per kleur. Elke eierdoos werd gescheurd, en al deze stukken werden tenslotte gemengd met water en gemixt zodat je uiteindelijk een soort fijne 'pulp' bekomt.
Door een schepraam (met gaatjes) te gebruiken en onder te dompelen in de pulp, komen de vezels hier bovenop te liggen (= scheprand). Deze schepranden werden overgebracht op dweilen, en hierop kon je dan met draden, touw, kruiden, gekleurd poeder, bloemen, enz... enz... beginnen werken. Vervolgens werden alle dweilen op elkaar gelegd en geperst met de voeten. Na enkele dragen droogtijd kreeg je het eindresultaat mee naar huis. De kinderen vonden het in elk geval geweldig om te doen!

In het kader van het grafiekfestival DRUKDRUKDRUK (die reeds aan zijn derde editie toe was), sloeg onze afdeling Grafiekkunst (onder leiding van Karen Geerts) de handen in elkaar met het Nationaal Museum van de Speelkaart Turnhout. Dit museum viert in 2019 zijn 50ste verjaardag en organiseert heel het jaar door bijzondere activiteiten.
Wij kozen voor streetprinting. Wij zetten op 5 mei 2019 ons tentje op de Grote Markt en maakten promotie onder de titel ''t is druk op de Mert - Druk putdeksels op de Grote Markt'.
Wij boden papier, inkt en rollers aan kinderen, klassen en toevallige voorbijgangers. Door middel van putdeksels (of elk ander oppervlak dat een zeker reliëf heeft) in te inkten met een roller, vervolgens daar overheen een papier te leggen en tot slot druk uit te oefenen met een baren of zwaar, effen voorwerp krijg je een mooie afdruk. Aangezien de inkt op waterbasis was en de zon slechts sporadisch te voorschijn kwam, moesten de werkjes iets langer drogen. Het was een onstuimige dag: regenbuien, koude en vooral véél wind ...en tussendoor gelukkig ook enkele bezoekers.

Op 2 juni 2019 vond dan weer het Lentefestival plaats in de Kleine Boerderij te Merksplas. Sinds 2007 wordt er een bijzondere collectietuin aangeplant door diverse botanici en vrijwilligers. De boerderij opende ook zijn vernieuwde tuinterras. Het evenement was, mede dankzij het goede weer, een echte succeseditie geworden.
Een aantal mensen van onze afdeling nam er deel aan de plaatselijke tentoonstelling. Ikzelf nam deel met twee kleurenetsen uit mijn wel zéér toepasselijke reeks Botanical flowers. Het was een leuke, gezellige en vooral ontspannen dag. Voor mij was deze locatie een echte ontdekking, en ik ga hier zeker nog eens terugkomen. Zij bieden verder ook nog interessante cursussen aan, waaronder een kruidenwandeling.

Verdere informatie kan je vinden op de volgende websites:

-https://speelkaartenmuseum.turnhout.be/
-https://plantentuinmerksplas.be/


workshop papier scheppen: de schepranden worden bewerkt met touw, gekleurd poeder, watten, ajuinschillen, kruiden, bloemen, enz...

workshop papier scheppen:op het einde worden alle resultaten geperst...

...en enkele dagen te drogen gehangen.

workshop papier scheppen: verschillende kleuren pulp, afhankelijk van de kleur van de eierdozen

workshop papier scheppen

workshop papier scheppen: ook wij hebben er plezier in en 'scheppen er een paar' tijdens de pauze (euh... papiervellen bedoel ik)

workshop streetprinting: afdruk van een putdeksel

workshop streetprinting:afdrukken maken op de Grote Markt (droge episode)

workshop streetprinting

workshop streetprinting: de 'grondafbeelding' wordt met een roller in een gewenste kleur ingeïnkt...


...en na het drukken wordt, aangezien de inkt op waterbasis is, eenvoudig het putdeksel weer schoon gemaakt

workshop streetprinting:resultaat van een grondafdruk

workshop streetprinting: afspoelen


Lentefestival Merksplas, De Kleine Boerderij

Lentefestival Merksplas, De Kleine Boerderij: alles staat volop in bloei!


Lentefestival Merksplas, De Kleine Boerderij: een mooie plek om te tekenen


Lentefestival Merksplas, De Kleine Boerderij: deelname van onze afdeling Grafiekkunst aan de tentoonstelling (mijn twee werkjes tref je rechts onderaan op de foto)

Lentefestival Merksplas, De Kleine Boerderij

Lentefestival Merksplas, De Kleine Boerderij

Lentefestival Merksplas, De Kleine Boerderij: op de achtergrond de Kleine Boerderij

dinsdag 21 mei 2019

Suske en Wiske: De perfecte podcast

...Ooit heb ik zelf een korte cursus Stripfiguren tekenen mogen geven aan enkele jongeren, en dat viel reuze mee! Mijn jeugd werd voornamelijk gedomineerd door reeksen als Jommeke, nog ietsje later Suske en Wiske en natuurlijk Kuifje. Mijn jongere zus was in de jaren 90 volledig in de ban van Kiekeboe, de al even beroemde strip van Merho.

Hoewel ik mijn uiterste best heb gedaan om de volledige collectie van de drie hierboven vermelde series te verzamelen, ben ik daar helaas nooit in geslaagd. Ik was dan ook jaloers toen ik vernam van enkele kennissen dat het hen wel gelukt is.

Als oudste kleinkind langs vaders kant erfde ik sowieso al een heleboel Jommekes (toen nog in zwart-wit). Ik was al van jongsaf een gretige lezer. Uren en uren verdiepte ik mij in deze albums en beleefde vele avonturen, samen met de populaire personages. In die tijd verzon ik zelf al verhalen en tekende er af en toe iets bij, maar verder was ik enkel actief met muziek bezig. Mijn generatie behoort nog grotendeels tot het pré computertijdperk. Wij speelden nog veel buiten en maakten kampen... al was de Super Nintendo in opmars.

Nu zijn die boekjes collectors items geworden. Ik zou ze voor geen geld willen weg doen, al was het maar omdat er ondertussen weer een nieuwe generatie klaar staat om ze te ontdekken. Onbewust heb ik heel veel kennis opgestoken uit deze strips, en mijn woordenschat is er enorm door gegroeid.

Tussen mijn twintigste en mijn dertigste had ik andere prioriteiten en liet ik de strips een beetje links liggen.... tot ik later in de bibliotheek het boek 'Studio Vandersteen - kroniek van een legende' ontdekte. Als kind besefte ik nog niet wie er allemaal achter die verhalen verscholen zat. Wie waren deze mensen die onze jeugd mee kleur gaven? Op internet vond ik het antwoord in 'De perfecte podcast', opgericht in het voorjaar van 2019. Een reeks prachtige interviews rond Suske en Wiske, met onder andere de vroegere studiomedewerkers.

De eerste die aan bod kwam was Paul Geerts, officieel de testamentaire opvolger van Willy Vandersteen (*de geestelijke vader van Suske en Wiske). Ik realiseer mij nu dat mijn generatie met hun beider verhalen is opgegroeid, en nu ik alles overschouw moet ik zeggen dat ik hun verhalen steeds met ongelooflijk plezier gelezen heb (en nog lees).
Van de latere albums (vanaf Marc Verhaegen, zelf de opvolger van Paul Geerts, zei het slechts voor een korte periode) heb ik er slechts een handvol in bezit. Het laatste album dat ik destijds kocht was De koeiencommissie.

Zelf ben ik enkele jaren geleden met twee van mijn leerlingen het Suske en Wiske kindermuseum in Kalmthout gaan bezoeken. Het was een fantastische, goed gevulde dag dankzij de organisatie Terra Nova. Het verslag hiervan kan elders geraadpleegd worden op deze blog.

Ik raad alle (strip)tekenaars aan om de podcast te bezoeken en de reeks interviews te beluisteren. Je krijgt tevens de mogelijkheid om de podcast te steunen. Zeker doen!

link naar de website: http://www.deperfectepodcast.nl

zondag 14 april 2019

Boekenuurtje [4]

Tijd voor een koffiepauze, liefst met een koekje (of wacht, neem maar ineens de hele doos!) én een boekje erbij. Speciaal voor jullie maak ik een keuze uit mijn inmiddels overvolle boekenkasten. Ondertussen ben ik begonnen met aparte stapels boeken, om nog maar te zwijgen van mijn stripcollectie Jommekes en Suskes en Wiskes die ik noodgedwongen op zolder heb moeten droppen. Ik denk soms: wat een kapitaal! Eén iemand springt altijd een gat in de lucht als ze op bezoek komt, en dat is mijn metekindje Amber. 

De vos en de ster is een verhaal over vriendschap en rouw. Voor Vos is Ster zijn enige lichtpunt in het leven. Alles wat Vos doet is afhankelijk van Ster, om in het ondoordringbare woud te kunnen overleven. Op een gegeven moment verliest Vos Ster uit het oog...

Dit boekje leest als een beeldgedicht. Wat mij als eerste opviel was de mooie linnen kaft, met daarop details van de patronen van de bladeren, en Vos situeert zich in het midden.
Verder was ik vooral onder de indruk van de sterke vormgeving van dit boek. Er is weinig tekst gebruikt, maar de typografie gaat hand in hand met het beeld. Het oranje van Vos steekt fel af tegen het nachtelijke blauwe van de omgeving. Stilistisch gezien is dit een meesterwerk. Geen letter of kever staat verkeerd. Kortom, er is goed nagedacht over de verschillende elementen, die dit tot een prachtig boek hebben gemaakt.

Graag verwijs ik jullie door naar de website van auteur Coralie Bickford-Smith:
https://cb-smith.com/who
Er valt onder meer te lezen dat er een vervolgverhaal op de markt is: De worm en de vogel.
Ik ben in elk geval blij met dit eenvoudige, ontroerende boekje. Bovendien leest het als een trein.

cover: De vos en de Ster

pagina uit De vos en de Ster: mooie kleurcontrasten

pagina uit De vos en de Ster: mooie kleurcontrasten

pagina uit De vos en de Ster: af en toe zitten er ook close-ups in het boek

...of zoals deze, een erg sprekend beeld (vooral als je bladert)

pagina uit De vos en de Ster: op deze pagina wordt de typografie zeer treffend gebruikt


pagina uit De vos en de Ster: sterrenhemel

donderdag 31 januari 2019

Gelukkige gedichtendag

Ik ben echt zéér verheugd dat er nieuw dichtwerk is verschenen van mijn lievelingsdichteres Jo Govaerts, in de nieuwe publicatie van Het Liegend Konijn. Het zijn weerom vijf prachtige gedichten, maar bovenal doet het mij nogmaals inzien waarom uitgerekend 'zij' mijn favoriete dichteres is en blijft. Ik laat mij weer even onderdompelen in de magische wereld van de poëzie, en op die manier ben ik weer helemaal up to date. Sommig regels belanden spontaan in mijn notaboekje, zodat ik ze nooit meer vergeet.

Ter gelegenheid van deze gedichtendag heel speciaal volgend gedicht van Jo om de nieuwe maand in te luiden:


Februari

Het seizoen van de achtergelaten
handschoen is weer daar. Het vallen en
dooien van sneeuw, het aan en uit van de 
winter, en daarmee ook van
wanten, totdat

er een op de grond valt en voortaan
wordt bedekt en ontbloot
met elke sneeuwbui en dooi

en je weet niet of je je moet bukken,
de achtergelaten handschoen oprapen en ergens
zichtbaarder leggen, wie weet komt de
andere handschoen weer langs, of beter

laten liggen, genadig, in de sneeuw,
in de dooi, en daarna tussen
de eerste krokussen.

-Jo Govaerts 


uit 'Het Liegend konijn 2018-2'
Jaargang 16
Nummer 2
Oktober 2018
167 nieuwe gedichten van 33 dichters

zondag 23 december 2018

Jaarthema 'Tijd': resultaten semester één

Nooit eerder heb ik zó weinig les gegeven als tijdens de start van dit schooljaar. Dat komt natuurlijk in de eerste plaats door mijn reis naar Zuid-Afrika, Swaziland en Lesotho (*zie zijbalk: 'Zuid-Afrika'), maar ook door het feit dat ik wekenlang geplaagd werd door een hardnekkige bacteriële sinusitis in combinatie met autofonie die dagenlang aansleepte, ...en dat alles vlak voor mijn afreis! Gelukkig is alles, dankzij een 'noodgedwongen' strenge antibioticakuur, nog op het nippertje goed gekomen.

Sinds dit jaar zijn we met drie leerkrachten aan de slag, aangezien onze tekenschool sinds september 2018 officieel een kinderatelier is geworden van de academie voor Beeldende Kunst van Herentals.
Tot overmaat was ook onze collega, juf. Ann, enkele weken 'out'. Het was een beetje 'wissel van de wacht'. EN als klap op de vuurpijl sneuvelde één van de lessen die ik moest geven door een onverklaarbaar, doch vals, brandalarm. Kortom, het geluk staat niet echt aan de zijde van ons team. Gelukkig konden we rekenen op juf. Tineke, die heel wat lessen voor haar rekening heeft genomen... waarvoor dank! Ik hoop van harte dat we in januari met een schone lei kunnen starten.
Komt daar nog bij dat er een fotoalbum zoek is geraakt, en dat moge een 'rariteit' zijn aangezien ik altijd alles netjes archiveer. Het zei zo...

Dit schooljaar werken we met onze Picasso's en Pollocks rond het thema TIJD. Volgend semester staan er heel wat evenementen op het programma. Zo zal onze tekenschool voor het eerst ook deelnemen aan Kinderen op het kasteel, een soort openluchttentoonstelling die jaarlijks plaats vindt in kasteel Le Paige in Herentals. Naar traditie zullen we er ook bij zijn tijdens het WAKweekend in april. Het beloven dus nog enkele drukke maanden te worden!

De Spaanse schilder Salvador Dali is onder andere al aan bod gekomen en de kinderen hebben stenen beschilderd. Gedurende de lessen die ik toch mee begeleid of gegeven heb, hebben de kinderen met bister en pen tekeningen van uitvindingen gemaakt, in het spoor van Leonardo Da Vinci (*foto's ontbreken), hebben ze een zelfportret gemaakt met sepia (zoals de vergeelde foto's er vroeger uitzagen) en hebben ze iets gemaakt voor de jaarlijkse ornamentenwandeling te Vorselaar: een feestelijke tafel vol silhouetten.

Juf. nele wenst jullie fijne feestdagen en tot volgend jaar!

deelname aan de 'Ornamentenwandeling' van de gemeente Vorselaarfeestelijke tafel vol silhouetten, gemaakt door de Pollocks en te zien aan de ramen (= straatkant) van gemeenteschool 'de Knipoog' gedurende de eindejaarsperiode, detail

terug in de tijd: een zelfportret maken in sepia, geen gemakkelijke klus voor onze Picasso's!

terug in de tijd: een zelfportret maken in sepia, geen gemakkelijke klus voor onze Picasso's!

terug in de tijd: een zelfportret maken in sepia, geen gemakkelijke klus voor onze Picasso's!

tijdens de feestdagen mag een gevarieerde gedekte tafel zeker niet ontbreken, en onze Pollocks zorgen voor al dat lekkers, tevens een goede les in verhoudingen inschatten, restvormen herkennen en bladschikking

onze Pollocks aan het werk: eerst wordt de tekening in grote lijnen uitgezet, goed nadenken is de boodschap DUS fouten maken is verplicht (en worden ook gemaakt, waarvoor dank)!!

onze Pollocks aan het werk: aandacht voor een correcte penseelbeheersing



eindresultaat van onze feesttafel + bespreking, detail