
*gedicht bij werk van Danny Dierckx:
Sierlijk stel
tranen lachen je vervlochten
toe, als in een knoop, liggend met zichzelf
onvoorspelbaar gescheiden
vloeien weer
samen
in plooien van zijdezacht brons
"Ik sla je aan de haak, liefste zoetwatervis",
als de levensloop in de palm van mijn hand.

*gedicht bij werk van Ingeborg Neuhoff:
Ergens tussen bosbessen in
flonkert iets
koninklijk
paarse en blauwe viooltjes
-rollercoasters hier en daar (met wat fantasie).
Gespannen koordjes vormen speels een telraam.
Adellijke parels met blauw bloed
gooien zich niet zomaar voor de zwijnen,
zij strijden onverbiddelijk om de hoogste kaart
=Smaragdcity.

*gedicht bij werk van Jenny Van Gimst:
Zelfs de fijnste toetsen
doen het stof verdwijnen
van opgepoetst metaal.
Geruisloos zweven er natte wolken boven het aanrecht,
de ene al zwaarder dan de andere
en van groot naar nog kleiner.
Hard maakt op slag zachter zonder
hamer en bijtel
noch een kermisorgel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten