"Ik wil beelden maken die nog niet gezien zijn, en volstrekt mijn eigen stempel drukken als graficus en illustrator."

dinsdag 21 mei 2019

Suske en Wiske: De perfecte podcast

...Ooit heb ik zelf een korte cursus stripfiguren tekenen mogen geven aan enkele jongeren, en dat viel reuze mee!! Mijn jeugd werd voornamelijk gedomineerd door reeksen als Jommeke, nog ietsje later Suske en Wiske en natuurlijk Kuifje. Mijn jongere zus was in de jaren 90 volledig in de ban van Kiekeboe, de al even beroemde strip van Merho.

Hoewel ik mijn uiterste best heb gedaan om de volledige collectie van de drie hierboven vermelde series te verzamelen, ben ik daar helaas nooit in geslaagd. Ik was dan ook jaloers toen ik vernam van enkele kennissen dat het hen wel gelukt was.

Als oudste kleinkind langs vaders kant erfde ik sowieso al een heleboel Jommekes (toen nog in zwart-wit). Ik was al van jongsaf een gretige lezer. Uren en uren verdiepte ik mij in deze albums en beleefde vele avonturen, samen met de populaire personages. In die tijd verzon ik zelf al verhalen en tekende er af en toe iets bij, maar verder was ik enkel actief met muziek bezig. Mijn generatie behoort nog grotendeels tot het pré computertijdperk, en wij speelden nog veel buiten en maakten kampen. ...Al was de Super Nintendo in opmars.

Nu zijn die boekjes collectors items geworden. Ik zou ze voor geen geld willen weg doen, al was het maar omdat er ondertussen weer een nieuwe generatie klaar staat om ze te ontdekken. Onbewust heb ik heel veel kennis opgestoken uit deze strips, en mijn woordenschat was er enorm door gegroeid als kind.

Tussen mijn twintigste en mijn dertigste had ik andere prioriteiten en liet ik de strips een beetje links liggen.... tot ik later in de bibliotheek het boek 'Studio Vandersteen - kroniek van een legende' ontdekte. Als kind besefte ik nog niet wie er allemaal achter die verhalen verscholen zat. Wie waren deze mensen die onze jeugd mee kleur gaven? Op internet vond ik het antwoord in 'De perfecte podcast', opgericht in het voorjaar van 2019. Een reeks prachtige interviews met de vroegere studiomedewerkers.

De eerste die aan bod kwam was Paul Geerts, officieel de testamentaire opvolger van Willy Vandersteen (de geestelijke vader van Suske en Wiske). Ik realiseer mij nu dat mijn generatie met hun beider verhalen is opgegroeid, en nu ik alles overschouw moet ik zeggen dat ik hun verhalen steeds met ongelooflijk plezier gelezen heb (en nog lees).
Van de latere albums vanaf Marc Verhaegen (zelf de opvolger van Paul Geerts, zei het slechts voor een korte periode) heb ik slechts een handvol in bezit. Het laatste album dat ik destijds kocht was De koeiencommissie.

Zelf ben ik enkele jaren geleden met twee van mijn leerlingen het Suske en Wiske kindermuseum in Kalmthout gaan bezoeken. Het was een fantastische, goed gevulde dag dankzij de organisatie Terra Nova. Het verslag hiervan kan ook geraadpleegd worden op deze blog.

Ik raad alle (strip)tekenaars aan om de podcast te bezoeken en de reeks interviews te beluisteren. Je krijgt tevens de mogelijkheid om de podcast te steunen. Zeker doen!

link naar de website: http://www.deperfectepodcast.nl

zondag 14 april 2019

Boekenuurtje [4]

Tijd voor een koffiepauze, liefst met een koekje erbij (of wacht, neem maar ineens de hele doos!) én een boekje. Speciaal voor jullie maak ik een keuze uit mijn inmiddels overvolle boekenkasten. Ondertussen ben ik begonnen met aparte stapels boeken, om nog maar te zwijgen van mijn stripcollectie Jommekes en Suskes en Wiskes die ik noodgedwongen op zolder heb moeten droppen. Ik denk soms: wat een kapitaal! Eén iemand springt altijd een gat in de lucht als ze op bezoek komt, en dat is mijn metekindje Amber. 

De vos en de ster is een verhaal over vriendschap en rouw. Voor Vos is Ster zijn enige lichtpunt in het leven. Alles wat Vos doet is afhankelijk van Ster, om in het ondoordringbare woud te kunnen overleven. Op een gegeven moment verliest Vos Ster uit het oog...

Dit boekje leest als een beeldgedicht. Wat mij als eerste opviel was de mooie linnen kaft, met daarop details van de patronen van de bladeren, en Vos situeert zich in het midden.
Verder was ik vooral onder de indruk van de sterke vormgeving van dit boek. Er is weinig tekst gebruikt, maar de typografie gaat hand in hand met het beeld. Het oranje van Vos steekt fel af tegen het nachtelijke blauwe van de omgeving. Stilistisch gezien is dit een meesterwerk. Geen letter of kever staat verkeerd. Kortom, er is goed nagedacht over de verschillende elementen, die dit tot een prachtig boek hebben gemaakt.

Graag verwijs ik jullie door naar de website van auteur Coralie Bickford-Smith:
https://cb-smith.com/who

Er valt onder meer te lezen dat er een vervolgverhaal op de markt is: De worm en de vogel.
Ik ben in elk geval blij met dit eenvoudige, ontroerende boekje. Bovendien leest het als een trein.

cover: De vos en de Ster
 
pagina uit De vos en de Ster: mooie kleurcontrasten

pagina uit De vos en de Ster: mooie kleurcontrasten

pagina uit De vos en de Ster: af en toe zitten er ook close-ups in het boek

...of zoals deze, een erg sprekend beeld (vooral als je bladert)

pagina uit De vos en de Ster: op deze pagina wordt de typografie zeer treffend gebruikt

pagina uit De vos en de Ster: sterrenhemel

donderdag 31 januari 2019

Gelukkige gedichtendag

Ik ben echt zéér verheugd dat er nieuw dichtwerk is verschenen van mijn lievelingsdichteres Jo Govaerts, in de nieuwe publicatie van Het Liegend Konijn. Het zijn weerom vijf prachtige gedichten, maar bovenal doet het mij nogmaals inzien waarom uitgerekend 'zij' mijn favoriete dichteres is en blijft. Ik laat mij weer even onderdompelen in de magische wereld van de poëzie, en op die manier ben ik weer helemaal up to date. Sommig regels belanden spontaan in mijn notaboekje, zodat ik ze nooit meer vergeet.

Ter gelegenheid van deze gedichtendag heel speciaal volgend gedicht van Jo om de nieuwe maand in te luiden:


Februari

Het seizoen van de achtergelaten
handschoen is weer daar. Het vallen en
dooien van sneeuw, het aan en uit van de 
winter, en daarmee ook van
wanten, totdat

er een op de grond valt en voortaan
wordt bedekt en ontbloot
met elke sneeuwbui en dooi

en je weet niet of je je moet bukken,
de achtergelaten handschoen oprapen en ergens
zichtbaarder leggen, wie weet komt de
andere handschoen weer langs, of beter

laten liggen, genadig, in de sneeuw,
in de dooi, en daarna tussen
de eerste krokussen.

-Jo Govaerts 

 
uit 'Het Liegend konijn 2018-2'
Jaargang 16
Nummer 2
Oktober 2018
167 nieuwe gedichten van 33 dichters
 

Mijn blog bestaat 10 jaar!

Mijn blog bestaat intussen al 10 jaar en dat moet natuurlijk gevierd worden. In de afgelopen 10 jaar is er ontzettend veel gebeurd, zoals jullie kunnen lezen in de zijbalk. Het is mooi om te lezen hoe ik in al die jaren als mens (en kunstenaar) geëvolueerd ben. In die zin vormt deze blog ook een mooi, persoonlijk tijdsdocument voor mij.

Uiteraard krijgt dit verhaal een staartje. Vandaar dat ik op het idee kwam om één van mijn trouwe lezers (mogelijk) te verrassen. Wie hier regelmatig eens een ommetje maakt, weet dat ik al een tweetal jaar in de ban ben van het puzzelen.
Mijn laatste project was een kunstpuzzel van 2000 puzzelstukjes, maar voor mijn volgende project ga ik dit aantal verdubbelen. Ik liet de nieuwe puzzel zelfs speciaal overkomen vanuit Spanje, omdat hij zo uniek is. Ik was hem al een tijdje op het spoor, en nu was hij toevallig te koop voor een mooie prijs. Hier ga ik nog veel plezier aan beleven de komende 'maanden'!

Wanneer ik ongeveer halverwege de puzzel beland ben, zal ik er een foto van posten. Het is de bedoeling dat jullie de titel én de kunstenaar proberen te raden. Het antwoord mag je vervolgens doorsturen naar vandeveldenele@gmail.com, samen met je volledige naam, adres en contactgegevens.
Wat kan je winnen? Een live portretsessie bij jou thuis (A3-formaat, materiaal naar keuze), je krijgt een serie postkaartjes van enkele van mijn werken én een origineel (klein) drukje. Wie het antwoord nu al weet op basis van onderstaande foto, mag natuurlijk altijd een gokje wagen.

Meer informatie volgt later op het jaar. Hou deze blog dus goed in het oog. Veel succes!

???

zondag 23 december 2018

Jaarthema 'Tijd': resultaten semester één

Nooit eerder heb ik zó weinig les gegeven als tijdens de start van dit schooljaar. Dat komt natuurlijk in de eerste plaats door mijn reis naar Zuid-Afrika, Swaziland en Lesotho (*zie zijbalk: 'Zuid-Afrika'), maar ook door het feit dat ik wekenlang geplaagd werd door een hardnekkige sinusitis in combinatie met autofonie die dagenlang aansleepte, ...en dat alles vlak voor mijn afreis! Gelukkig is alles, dankzij een 'noodgedwongen' strenge antibioticakuur, nog op het nippertje goed gekomen.

Sinds dit jaar zijn we met drie leerkrachten aan de slag, aangezien onze tekenschool sinds september 2018 officieel een kinderatelier is geworden van de academie voor Beeldende Kunst van Herentals.
Tot overmaat was ook onze collega, juf. Ann, enkele weken 'out'. Het was een beetje 'wissel van de wacht'. EN als klap op de vuurpijl sneuvelde één van de lessen die ik moest geven door een onverklaarbaar, doch vals, brandalarm. Kortom, het geluk staat niet echt aan de zijde van ons team. Gelukkig konden we rekenen op juf. Tineke, die heel wat lessen voor haar rekening heeft genomen... waarvoor dank! Ik hoop van harte dat we in januari met een schone lei kunnen starten.
Komt daar nog bij dat er een fotoalbum zoek is geraakt, en dat moge een 'rariteit' zijn aangezien ik altijd alles netjes archiveer. Het zei zo...

Dit schooljaar werken we met onze Picasso's en Pollocks rond het thema: TIJD. Volgend semester staan er heel wat evenementen op het programma. Zo zal onze tekenschool voor het eerst ook deelnemen aan Kinderen op het kasteel, een soort openluchttentoonstelling die jaarlijks plaats vindt in mei op kasteel Le Paige in Herentals. Ikzelf sta op het schema om deze activiteit mee te begeleiden. Naar traditie zullen we er ook bij zijn tijdens het WAKweekend in april, althans juf. Tineke en juf. Ann. Het beloven dus nog enkele drukke maanden te worden!

De Spaanse schilder Salvador Dali is onder andere al aan bod gekomen en de kinderen hebben stenen beschilderd. Gedurende de lessen die ik toch mee begeleid of gegeven heb, hebben de kinderen met bister en pen tekeningen van uitvindingen gemaakt, in het spoor van Leonardo Da Vinci (*foto's ontbreken), hebben ze een zelfportret gemaakt met sepia (zoals de vergeelde foto's er vroeger uitzagen) en hebben ze iets gemaakt voor de jaarlijkse ornamentenwandeling te Vorselaar: een feestelijke tafel vol silhouetten.

Juf. nele wenst jullie fijne feestdagen en tot volgend jaar!

deelname aan de 'Ornamentenwandeling' van de gemeente Vorselaarfeestelijke tafel vol silhouetten, gemaakt door de Pollocks en te zien aan de ramen (= straatkant) van gemeenteschool 'de Knipoog' gedurende de eindejaarsperiode, detail

terug in de tijd: een zelfportret maken in sepia, geen gemakkelijke klus voor onze Picasso's!

terug in de tijd: een zelfportret maken in sepia, geen gemakkelijke klus voor onze Picasso's!

terug in de tijd: een zelfportret maken in sepia, geen gemakkelijke klus voor onze Picasso's!

tijdens de feestdagen mag een gevarieerde gedekte tafel zeker niet ontbreken, en onze Pollocks zorgen voor al dat lekkers, tevens een goede les in verhoudingen inschatten, restvormen herkennen en bladschikking

onze Pollocks aan het werk: eerst wordt de tekening in grote lijnen uitgezet, op basis van het aanwezige didactisch materiaal, goed nadenken is de boodschap DUS fouten maken is verplicht (en worden ook gemaakt, waarvoor dank)!!

onze Pollocks aan het werk: aandacht voor een correcte penseelbeheersing


eindresultaat van onze feesttafel + bespreking, detail

donderdag 29 november 2018

DEEL 10: Enkele tips en beschouwingen...

Mijn Zuid-Afrika avontuur ligt ondertussen bijna een maand achter mij, en mijn gezondheid is op dit moment nog steeds tiptop. Ik mis vooral het vroege 'licht' en het zonnetje.
Het geeft mij, om te beginnen, een goed gevoel te weten dat ik hard gewerkt heb om deze reis te kunnen bekostigen. Ik ben heel dankbaar voor alles wat ik gezien en gedaan heb, en kan van mijzelf wel zeggen dat ik er ten volle van genoten heb. Tegelijk ben ik mij sterk bewust van mijn ecologische voetafdruk. Dit neemt echter niet weg dat ik in de nabije toekomst beslist nog verre (groeps)reizen zal maken.

Deze reis was gevarieerd, inspirerend en leerrijk. Ik zou niet meteen iets veranderd hebben aan de reisroute, en heb naar mijn gevoel niet echt iets gemist. Op papier ziet het er uiteraard altijd anders uit dan in de realiteit, maar dat is uiteindelijk met alles zo. Go with the flow. Weet waaraan ge begint.

Dit is fysiek gezien absoluut géén zware, inspannende reis. Een camera, een bottel water en enkele contanten, meer hadden we meestal niet nodig. We hebben in totaliteit vrij veel in de bus gezeten, maar op onze bestemmingen werd dit ruimschoots goed gemaakt.
We hebben in totaal ongeveer 3400 kilometer afgelegd met de bus. Ik heb bezienswaardigheden en landschappen gezien die wereldwijd in de top tien terug te vinden zijn, en dat is niet min! De lat ligt dan ook zeer hoog voor komende bestemmingen, aangezien ik al veel moois gezien heb... of ik moest op reis gaan naar de Maan?

Op mijn lijstje staan in elk geval nog Peru en Bolivia, de westkust van Amerika, Noorwegen, Ijsland en Patagonië. Ik zou ook graag eens een avontuurlijke, internationale kampeerreis willen ondernemen naar Namibië. Hoe zou ik aarden in primitieve omstandigheden? Het zou in elk geval goed zijn voor mijn talen. ...Maar ook Mexico/de Mayaroute is een aanrader, omwille van de cultuur en natuur. Ik ben van beide een even grote liefhebber. Ik hou evenveel van dieren als van panorama's, en dat reflecteert zich ook in de voorkeuren van mijn tekeningen.

De kwaliteit van het eten was met momenten 'uitzonderlijk' goed. Dankzij deze reis heb ik ook enkele fijne mensen leren kennen. Onze groep was nogal hecht, en we zullen elkaar zeker nog terug zien. Het is goed mogelijk dat ik in de toekomst nog groepsreizen zal maken.

Vroeger was ik steeds ruim op tijd bij afspraken, maar ik merk dat ik tegenwoordig voor alles mijn tijd neem. Gewoon op tijd zijn (of zelfs 5 of 10 minuten later) vind ik meer dan genoeg. Op dat vlak ben ik veel rustiger geworden, maar dat is vermoed ik weer een nadeel voor anderen.
Het is verder heel bijzonder om dieren in hun natuurlijke habitat te kunnen zien. De geluiden en indrukken van de safari's zullen mij voor altijd bijblijven. Eén van de rangers zei: "Geen enkele safari is dezelfde, want je weet nooit op voorhand welke dieren je allemaal te zien krijgt."

Zoals sommigen onder jullie wel weten ben ik ondertussen bezig met een megabucketlist. Door mijn ziekte heeft dit enige vertraging opgelopen, maar nu krijg ik weer zin om 'de grenzen van mijn kunnen' op te zoeken.
Ook professioneel gaat het vanaf volgend jaar terug drukker worden voor mij, want als alles goed gaat zal ik op een gegeven moment maar liefst drie artistieke bijverdiensten tegelijk combineren, naast mijn vaste job in de week! Extra inkomsten zijn uiteraard altijd welkom, maar het is absoluut geen must. Mijn gezondheid gaat voortaan altijd voor, en er moeten voldoende rustmomenten aanwezig zijn. Het overkomt mij gewoon, en ik kan toch maar beter gewoon 'ja' zeggen omdat het ook boeiend is. Als klap op de vuurpijl kan ik na de zomer van 2019 een half jaar lang enkele van mijn etsen exposeren in de 'minitentoonstellingsruimte' van een dokterspraktijk. Gratis reclame is altijd tof, en al zeker als je ervoor gevraagd wordt.

Deze items kan ik na deze reis alvast afstrepen van mijn lijstje:

-minstens drie nationale parken bezoeken
-rond een kampvuur zitten
-gaan glamperen (in Kruger)
-op safari gaan (meerdere malen)
-in twee landen tegelijk zijn (Lesotho en Swaziland liggen 'in' Zuid-Afrika + 4 x niemandsland)
-enkele dingen eten die je nog nooit eerder at (moet even bekijken of het er 10 zijn?)
-paragliding
-een locale delicatesse eten
-een gebied bezoeken dat op de lijst staat van Unesco Werelderfgoed (iSimangaliso Wetland Park Sint Lucia)

Hoogtepunten tijdens deze reis:

-Kruger Nationaal Park 4 x 4 full day safari (!)
-panoramaroute en Blyde River Canyon (met uitzondering van God's Window) (!)
-Mlillwane walk, 2 hours (!)
-Mantenga Village Show Tour in Swaziland
-Hluhluwe 4 x 4 safari
-zonsondergang Valley of Desolation, Graaff Reinet (!)
-elephant park in Knysna (!)
-cango caves in Oudtshoorn
-bezoek wijnlandgoed in Stellenbosch
-walvissen spotten in Hermanus én Tsitsikamma
-Addo Elephant National Park (!)
-mijn school bezoeken in Athlone (!)
-paragliding in Kaapstad (!)
-dinosaur footprint hike én village tour in Lesotho (!)
-Cascades Trail + falls én de grotschilderingen van de San in de Drakensbergen (!)
-Mouth Trail Path en Storms River Mouth in Tsitsikamma National Park (!)

Deze excursies vielen letterlijk in het water door de regen of waren net iets minder goed:

-Soweto Tour in Johannesburg
-Sint Lucia hippo boat cruise
-het feit dat de walvissenboottocht jammer genoeg 2 x niet kon doorgaan

Bijzondere accommodaties waar je zeker MOET boeken als je naar Zuid-Afrika reist:

-Indaba Hotel in Johannesburg (in het bijzonder voor de indrukwekkende buffetten met live cooking)
-Unyati Tented Camp in Hectorspruit (verzorgde tenten, goede organisatie, lekker eten, prachtige omgeving met mooi zwembad)
-Lugogo Sun in Swaziland (nogal luxueus en erg druk, maar daar tegenover staan overheerlijke buffetten, mooi zwembad)
-Zulu Nyala Heritage in Hluhluwe (prachtige omgeving, zéér ruime chalets, maar probeer hier vooral niet te verdwalen in het donker!)
-Hlahlanathi Berg Resort in Bergville (louter voor de omgeving én omdat het strategisch goed gelegen is, mooi zwembad)
-Trading Post Guest House in Lesotho (én probeer hier een rondavel te bemachtigen voor 'de ervaring')
-Zuurberg Mountain Village in Zuurberg (mooi gelegen, mooie tuin + zwembad, heerlijke en verzorgde buffetten, mooie chalets)
-Windsor Hotel in Hermanus (regel een kamer met zicht op de oceaan, karaktervol en stijlvol hotel)

...én boek op zijn minst twee nachten in deze hotels

Enkele 'willekeurige' tips voor bezienswaardigheden die ik graag met jullie deel:

-Johannesburg: kunstenaarswijk 'Mabomeng'
-Pilgrim's Rest: Alanglade landhuis (ticket kopen in het dorp)
-Graskop: Big Swing
-Swaziland: bezoek glasblazerij(*), Mantenga Craft Center en Swazi Candles(*), Beauty Spa, Happy Valley Casino (dit casino ligt vlakbij het hierboven vernoemde hotel)
-Sint Lucia: Cosi Bay strand, Cape Vidal, Charters Creek
-Drakensbergen: dagwandeling(en) in het Royal Natal National Park(*)
-Lesotho: bezoek Basotho dorp(*), ponytrek, Maletsunyane Falls
-Graaff Reinet: Museum Reinet House (heb het enkel van buiten gezien) en Pierneff Museum, Bethesda 'Owl House'
-Tsitsikamma: Zipline Tour of Canopy Tour, Featherbed Nature Reserve, Noetzie beach in Plettenberg Bay, oesters eten (specialiteit)
-Hermanus: Fernkloof Nature Reserve, Old Harbour Museum(*)
-Stellenbosch: stadswandeling(*)

*heb ik zelf (ooit) gedaan

...En hier eindigt mijn reisverslag. Nu rest mij nog te dromen van mijn volgende reis...

p.s.: De branden in de Tuinroute hebben aan minstens zeven mensen het leven gekost, waaronder een zwangere vrouw! https://www.hln.be/nieuws/buitenland/natuurbranden-in-zuid-afrika-eisen-7-doden-onder-wie-zwangere-vrouw-en-baby~a89dce69/




zaterdag 3 november 2018

DEEL 9: Als een vogel in de lucht

...De 'moederstad' komt in zicht en de eerste voorbode hiervan vormen de massa golfplaten huisjes van de townships. Voor we het goed en wel beseffen is de Tafelberg daar die, waar je ook bent of staat, heel de stad domineert. We passeren het Kasteel de Goede Hoop, en vanaf daar weet ik de weg terug. Meer zelfs, ik weet elk gebouw nog staan. We stappen even uit voor een korte wandeling: The Slave Lodge, Company's Garden, the Parliament, de musea... Andre wijst er ons op dat we na 16 uur beter binnen blijven, omwille van de onveiligheid.

We rijden naar ons hotel: The Capetonian (en dat zijn wij nu ook allemaal), een metershoog hotel midden in het drukke stadscentrum. Het is helemaal wat ik ervan verwacht had. Mijn kamer bevindt zich op de vierde verdieping, op een hoek. Niet gunstig gelegen, want mijn kamer bevindt zich vlak naast de keuken en er is veel lawaai. Hier zullen we drie nachten verblijven. Ik doe een poging bij de receptie om een taxi te regelen voor morgenvroeg. Ik moet nog wachten tot vanavond op een antwoord, want de verantwoordelijke is momenteel niet aanwezig.

's Avonds gaan de meesten onder ons naar het Waterfront. Elk uur vertrekt er slechts één shuttle voor maximum 8 personen. Eén van de koppels besluit de stad in te gaan, en ik ga na enige twijfel toch met hen mee. Ik maak kennis met een nieuwe app: Here we go. Deze app werkt gratis en ook offline. Je kan eender welke plattegrond downloaden. Superhandig!
We gaan naar een bijzonder restaurant: The Africa Cafe. De serveersters zijn gekleed in mooie, kleurrijke kledij. Ze komen zelfs aan tafel mijn gezicht schminken. Het diner bestaat uit verschillende gangen. Bij elke gang worden er potjes op tafel gezet met daarin allerlei 'proevertjes'. Dit concept is nieuw voor mij. Het is een heel leuke ervaring, in goed gezelschap. We worden getrakteerd op zang en dans.
Wanneer we die avond terug in het hotel arriveren krijg ik slecht nieuws. De taxi's blijken 'te duur' te zijn. De receptionist weet mij te vertellen dat de prijzen de afgelopen 4 jaar enorm gestegen zijn. Hij adviseert mij om een Uber te gebruiken. Ik was wel zo slim op deze app vooraf al te installeren op mijn telefoon. Het is echter te laat om er eentje te bellen, want ze arriveren meestal binnen enkele minuten als je ze belt.

De volgende ochtend ga ik mijn school in Athlone bezoeken, een arme buitenwijk van Kaapstad. *Sunnyside Primary School is de school waar ik 4 jaar geleden vrijwilligerswerk heb gedaan (*deze verslagen kan je ook terug vinden onder het label 'Zuid-Afrika' in de zijbalk).
De komende 2 dagen zal ik dus alleen moeten doorbrengen, aangezien ik alle excursies al heb gedaan. Onze groep vertrekt om 07.30 uur op excursie naar alle hoogtepunten die te vinden zijn in de provincie Westkaap. Ik weet uit ervaring dat dit een zéér vermoeiende dag voor hen zal worden, en wens hen succes. Ik zie velen van hen nog even bij het ontbijt, want ik word pas tussen 8 en 9 uur in de school verwacht. De afstand is ongeveer een half uur rijden.

Ik besluit Uber te gebruiken, maar mijn app werkt niet naar behoren en kan geen verbinding maken. Ook bij de receptie van het hotel kunnen ze mij niet verder helpen. Na ruim een half uur klungelen geef ik het op en begeef mij naar het Waterfront. De eerste de beste metertaxi houd ik aan. Ik heb immers geen tijd te verliezen. De rit kost mij ruim 340 Rand. Dat is, naar Afrikaanse maatstaven, een dure rit. Nu ja, ik was gewaarschuwd. Ik denk enkele seconden na en herinner mij de zwarte 'minibusjes' die mijn compagnon Nicole en ik vroeger wel eens namen. Hiermee kan ik de rit terug ruimschoots compenseren, dus wimpel ik de taxichauffeur beleefd af. Ik vertrouw erop dat het personeel van de school mij wel een 'snelle' lift naar de hoofdbaan kan regelen.

De directeur en de mensen van de directie zijn nog steeds dezelfde, en ze ontvangen mij erg hartelijk. Ik voel mij meteen welkom. Ik vraag meteen of ze nog een pet met het logo van de school hebben, want deze ben ik op de luchthaven kwijt gespeeld. Geen probleem! Ze brengen mij naar de leraarskamer, want het is speeltijd. Ik verneem dat mijn leerkracht destijds, mss. Benjamin, zopas moeder is geworden van een dochter. Ik krijg haar zelfs even aan de lijn!

Mijn klas van toen is inmiddels opgesplitst. Eén van de leerkrachten brengt mij naar het klaslokaal. Ik geef de aanwezige leerkracht beleefd een hand, kijk rond en herken meteen enkele gezichten. Ze weten niet meteen wie ik ben, tot één van de meisjes mij plots toch herkent. Ik slaag er zelfs in om enkele namen op gezichten te plakken! Het lijkt wel of de kinderen na al die jaren uiterlijk niets veranderd zijn. Ze zijn enkel gegroeid. Ze hebben mij 1,5 uur lang vlotjes bestookt met vragen. Dan gaat de bel voor de middagpauze. Iemand van het personeel wil mij graag naar de hoofdbaan voeren. In tussentijd wandel ik nog even rond en nuttig mijn lunchpakket van het hotel. Ik twijfel nog even om bij mijn gastgezin langs te gaan, maar dan moet ik nog 30 minuten te voet wandelen in een onveilige buurt. Dat is het niet waard.
Er komt al meteen een minibus aan, en de herinneringen komen terug. Ik betaal amper 10 Rand voor een enkeltje Kaapstad. Mijn verlies is goed gemaakt. De rest van de namiddag breng ik in mijn hotelkamer door, want er vallen nog enkele zaken te regelen voor morgen.

's Avonds gaan we naar het Waterfront: Caffe Balducci. Ik bestel er mijn andere lievelingsdessert, tiramisu, en het is één van de beste die ik ooit gegeten heb.... En de grootste salade ooit. Neen, honger hebben we hier niet geleden!

...Vandaag ontbijt ik later dan de anderen. Zij gaan deze voormiddag de Tafelberg bezoeken, maar ik ga iets anders doen. Het is alweer een goede, zonnige dag vandaag.
Ik ben van plan om opnieuw naar het Waterfront te gaan. Er staan drie mannen bij hun taxi's. Deze keer géén metertaxi's meer voor mij! Aan één van hen geef ik mijn eindbestemming en vraag zelf naar het tarief. Gelukkig heb ik mijn research grondig gedaan en weet ik wat er gevraagd mag worden. Hij biedt mij het aannemelijke bedrag van 190 Rand en dus ga ik akkoord. De drie mannen kennen elkaar, dus ik heb al vlug door dat concurreren hier geen zin heeft. Al bij al is het een goede prijs. We rijden omhoog naar Signal Hill, en de parking is helemaal op het einde. Het is inmiddels 5 na 10, en ik heb een afspraak om 10 uur.

Ter plekke vind ik meteen mijn contactpersoon. Hij weet mij te vertellen dat we nog even moeten wachten, omdat de windrichting nog niet optimaal is voor mijn geplande paragliding. De wind kan elk ogenblik keren, en dus moet ik nog even geduld oefenen. Ik maak eerst een film van de omgeving, wuif onzichtbaar naar de anderen die nu op de Tafelberg zijn en nestel mij tenslotte onder de schaduw van een boom. De hemel is staalblauw en de zon schijnt naar hartenlust. Er zijn heel wat dagjestoeristen, en ze vertellen mij allemaal dat ze niet durven vliegen. Vier jaar geleden was ik hier ook aan het kijken, net als zij. Even later zie ik dat enkele parachutisten zich klaar maken om te vliegen. Eén voor één gaan ze de lucht in, al is het misschien nog ietsje te vroeg. Geduld loont. Straks is het mijn beurt.

Omstreeks 12 uur is het dan eindelijk zover. Mijn instructeur komt mij melden dat het team onderweg is. Spannend! Een koppel Ieren wenst mij veel plezier.
Ik moet eerst een papier ondertekenen, want deze sport is uiteraard niet zonder risico. De piloten hebben een licentie en pakken ervaring. Ik voel mij in goede handen, en ervaar op geen enkel moment angst.
Ik stel enkele vragen aan mijn piloot. Zo kom ik onder meer te weten dat hij gemiddeld 3 à 4 keer per dag vliegt op een dag en dat er ongeveer 11 goede dagen in een maand zijn om te kunnen vliegen. Dat is minder dan de helft... dus ik ben een gelukzak vandaag! "Today is a good one". Ik had ook geen andere keuze, het was erop of eronder.

Ik word vastgemaakt en krijg instructies. Ruim twee uur later, om 12.15 uur, ga ik de lucht in. Naast mij staat nog een Russisch meisje. Zij heeft een vlucht gereserveerd om 12 uur. Ik krijg een stick in mijn handen. Deze stick filmt heel de vlucht en neemt continu foto's.
Halverwege neemt de piloot over om nog enkele mooie shots te nemen vanuit verschillende hoeken. Ik moet hard lopen en daar gaan we dan... meteen van de eerste poging. Het voelt een beetje als een rollercoaster die niet overkop gaat. Ik zie het beroemde Cape Town Stadium liggen, dat als een witte donut onder ons ligt.... En de plaatsen er rondom waar ik gewandeld heb. We vliegen hoger en hoger. We vliegen ook nog even over het water, vooraleer we landen op Seapoint.
De rit duurt in totaal bijna 6 minuten, een goed gemiddelde. Het mocht zelfs nog ietsje langer duren van mij. Ik kom uit mijn stoel en strek mijn benen uit voor de landing. De teamverantwoordelijke snelt op mij en af en vraagt naar mijn ervaring. Fantastisch! Alles samen kost deze unieke ervaring mij 100 EURO (inclusief foto's en video). De man die het geld ontvangt regelt in een vingerknip een Uber voor mij.

Ik ben nog ruim op tijd terug in het hotel, dus ga ik de stad in zoals voorzien. Ik koop iets te eten in een winkeltje in de drukke Adderley Street en nuttig mijn lunch op een bankje in de Company's Garden. Daarna trek ik naar het Isiko South Africa Museum. Er zijn enkele levensgrote, opgezette dieren te zien. Hier is ook een aflevering van de Vlaamse televisieserie de Mol opgenomen, bedenk ik mij. Tegen half vier ga ik terug naar het hotel. Ik bel meteen Andre aan de receptie, om te zeggen dat ik goed en wel terecht ben.

Door een klein misverstand neem ik die avond als enige de late shuttle van 19 uur naar het Waterfront voor ons 'laatste avondmaal'. We bedanken Andre met een kaart en een flinke gezamenlijke fooi. Meer dan verdiend! Halverwege het diner geef ik hem mijn persoonlijke kaart, want hij zit schuin tegenover mij. Onze chauffeur is er helaas niet bij, want er zijn stukken aan onze bus. Ik werp nog een laatste blik uit het raam, naar de vele sfeervolle lichtjes buiten.

's Ochtends bij het ontbijt tref ik Andre opnieuw. Hij komt mij meteen tegemoet en bedankt mij voor het kaartje. Zo dadelijk vertrekken we naar het Waterfront om te shoppen. Hier kan ik mijn laatste contanten opmaken, want souveniers heb ik nog niet gekocht. De prijzen hier zijn bijna dezelfde als in België.
Ik koop al mijn cadeaus in Out Of Africa. Voor mijzelf koop ik een grote, geborduurde zak. De kassierster aanvaardt geen briefje van 100 Rand omdat er kennelijk een vlek op staat, dus moet ik alsnog 100 Rand betalen met Creditcard. Later raak ik het briefje toch nog kwijt in een andere winkel. Missie geslaagd!
Ik wandel nog wat door de gangen, maar rond 13 uur ben ik het beu en begeef ik mij naar de uitgang. Ik wacht op de anderen. Even later bewegen we ons naar de bus, klaar om naar de luchthaven te vertrekken. Eén iemand heeft een trommel gekocht, maar zoiets geraakt helaas niet in mijn propvolle koffer.

Andre begeleidt ons op de luchthaven meteen naar de juiste check-inn. We omhelzen hem nog een laatste keer. Onze vakantie zit erop. Het was een fantastische reis, en ik heb er ten volle van 'kunnen' genieten. Daar ben ik heel erg dankbaar en blij om, want het had heel anders kunnen lopen als er niet een NKO-arts was geweest die kordaat heeft opgetreden en mij beter heeft gemaakt! Zuid-Afrika, misschien zie ik je toch nog ooit weer? ...Maar het zal niet voor meteen zijn, want er staan nóg bestemmingen op mijn lijstje!


 The Africa Cafe, dotpainting op mijn gezicht

  The Africa Cafe, de vele gangen (= proevertjes) worden opgediend in al even smaakvolle kommetjes, een fijne ervaring


 Signal Hill, zicht op de Tafelberg

 Isiko South Africa Museum, opgezette leeuw mét prooi in zijn bek = net echt


 Isiko South Africa Museum, skelet van een dinosaurus, in tegenlicht gefotografeerd


Isiko South Africa Museum

  Isiko South Africa Museum, onderwaterwereld


 Isiko South Africa Museum, onderwaterwereld

 paragliding vanaf Signal Hill met Fly Cape Town, wachtend op een goede windstoot

 paragliding, shots vanuit verschillende hoeken...



linksonder: het Cape Town Stadium ligt als een witte donut ver onder ons

 op de achtergrond, in het midden: Lions Head

...maar vliegen over de oceaan is ook leuk!

...een geslaagde landing!