"Ik wil beelden maken die nog niet gezien zijn, en volstrekt mijn eigen stempel drukken als graficus en illustrator."

dinsdag 2 mei 2017

Confettikunst en collages

Inmiddels zit ik al in mijn vierde jaar Vrije Grafiek aan de academie van Turnhout, en op dit moment ben ik bezig met het beoefenen van de vlakdruktechniek.
Een aantal jaar geleden had ik een periode waarin ik niets anders maakte dan collages. Deze werkjes vormen nu dankbaar materiaal om om te zetten in een grafisch werk.
Ik realiseer mij nu dat ik stilaan toch wel kan spreken van een klein grafisch oeuvre. Dit houdt in dat er een handvol werken bij zijn waar ik tevreden over ben, die bovendien mijn eigen stempel dragen en die aldus een kadertje verdienen. Inclusief een plekje aan de muur.

Dat gevoel heb ik ook met de intrigerende collages van de kunstenares Hagar Vardimon. Zij maakt in haar werk gebruik van simpele collage-elementen uit oude tijdschriften en foto's, maar het bijzondere is dat ze deze weet te combineren met bijvoorbeeld gekleurde confetti (= d.m.v. de perforator).
Een andere methode die ze toepast is gekleurde draad waarmee ze in het papier borduurt.

Naast haar originele werk verkoopt ze natuurlijk ook prints. Eén van mijn persoonlijke favorieten is 'Clouds in my coffee'. Naast haar eigen website http://www.hagarvardimon.com heeft ze ook een eigen shop: 'Happy Red Fish Art'. Een print kost 30 EURO (= A4- formaat).
'Clouds in my coffee'
 

'Over the moon'

'Home and plant/red door'
 

Jaarthema 'Sprookjes': resultaten semester twee

...En de kogel is eindelijk door de kerk! Vol trots kan ik meedelen dat onze tekenschool vanaf volgend schooljaar officieel (en voor het eerst) zal uitbreiden. Dit houdt concreet in dat we dan met twee verschillende groepen zullen werken, namelijk van het eerste t.e.m. het derde leerjaar en van het vierde t.e.m. het zesde leerjaar.
Er zal dan voortaan een les plaatsvinden op zaterdagnamiddag en op zondagvoormiddag. Dit geeft ons de mogelijkheid om de wachtlijst weg te werken én om sowieso tien extra leerlingen te laten inschrijven. Blijft het aantal stijgen in de nabije toekomst, dan kunnen we alsnog een extra leerkracht inschakelen. Maar dat zijn zorgen voor morgen...

Laten we eerst eens in vogelvlucht bekijken wat onze leerlingen zoal gemaakt hebben, en dat is heel wat! Mijns inziens is dit productief zelfs één van de betere jaren. We zijn nog steeds bezig rond het jaarthema 'Sprookjes'. We zetten enkele bekende sprookjes in het voetlicht (onze kapstokken), en verder besteden we ook aandacht aan de traditionele thema's en feesten zoals Halloween, Kerstmis, Pasen, Carnaval,...
 
Dit schooljaar hebben we ons aanbod nóg meer uitgebreid, en zijn we wat experimenteler te werk gegaan. Mét veel aandacht voor milieuvriendelijke materialen, en het leuke is dat je de meeste opdrachten ook nadien gewoon thuis kunt uitvoeren.
Vandaar dat ik een tijd geleden een aparte post heb besteed aan de 'coladruktechniek'. Dit is een magische vlakdruktechniek, waarbij de aangebrachte tekening letterlijk even verdwijnt en dan langzaam weer verschijnt. Hocus pocus pats.
MAAR we hebben dit semester nog zo véél meer gemaakt en vooral 'geleerd', en dat in een beperkte reeks van 'amper' 19 lessen.
We zijn bijvoorbeeld het nieuwe jaar gestart met een oefening rond het toepassen van éénpuntsperspectief: aquariums met vissen voor de oudere kinderen en flatgebouwen voor de jongste kinderen.
Een attitudelesje tussendoor van mijzelf: 'Hoe knip ik het beste een afbeelding uit die bestaat uit veel hoekjes en kantjes?' is altijd mooi meegenomen. Soms moet men klassikaal ingrijpen als dat nodig is!
Tijdens een andere les hebben de leerlingen fijne, sprookjesachtige fabeldieren en fantasiewezens bedacht en getekend.

Een ander hoogtepunt in de reeks was onze heuse 'tulbandenwedstrijd', die wij hebben georganiseerd rond het thema 'Carnaval'. De tulband verwijst (net als de wonderlampen) naar het sprookje van 'Aladdin', namelijk naar de sultan.
Iedere leerling heeft zijn of haar eigen tulband gemaakt, waarbij het vooral erg belangrijk was dat iedereen iets bedacht dat een ander zeker niet had. Op deze manier wordt de uniciteit van de werkjes bewaard. Iedereen moest bij aanvang (en klassikaal) verplicht een diamant tekenen, maar verder waren onze leerlingen vrij in hun ontwerp. Vervolgens nam er een fotoshoot plaats, was de wedstrijd geopend en kon iedereen gedurende een volle week zijn of haar favoriet(en) liken.
De drie leerlingen met de meeste likes kregen een kleine attentie. Een mooie manier om onze tekenschool bekend te maken bij een ruimer publiek. Missie geslaagd!
Bovendien konden de leerlingen achteraf door het bespreken en vergelijken van deze tulbanden veel leren van elkaar.

Ook het werken met klei mocht niet ontbreken in ons aanbod. Koningen, ridders, paarden,...  deze personages verwijzen allemaal naar een schaakbord. Iedereen kreeg een bepaalde rol toebedeeld én de opdracht om een eigen schaakstuk te boetseren.
In het tweede deel werden deze schaakstukken beschilderd in zwart en wit.
De leerlingen hebben allemaal samen ook een groot schaakbord geweven van papier, en dit alles gaan we later presenteren op onze eindejaarstentoonstelling. Het leuke is natuurlijk dat je het spel ook echt kunt spelen!

Om de les voor de paasvakantie in te leiden zijn we all the way gegaan, en hebben we ons laten inspireren door het sprookje van 'Hans en Grietje'. De leerlingen mochten in kleine groepjes hun eigen snoephuisje bouwen met isimo. Het was vooral een les in samenwerken met elkaar. Wie doet wat? Hoe worden de taken verdeeld, enz...? Vervolgens werden de huisjes voorgesteld en, uiteraard, opgegeten!
Onze leerlingen hebben ook mooie glasramen gemaakt van zwart papier en crêpepapier. Er komt nog een vervolg op deze opdracht én een meterslange vlecht tot op de grond.

En nu op naar de laatste rechte lijn!

thema les 8: tekenopdracht éénpuntsperspectief - 'aquariums' (9+) en 'wolkenkrabbers' (6+)

thema les 8: tekenopdracht éénpuntsperspectief - 'aquariums' (9+) en 'wolkenkrabbers' (6+)

thema les 8: tekenopdracht éénpuntsperspectief - 'aquariums' (9+), studieblad

thema les 8: tekenopdracht éénpuntsperspectief - 'wolkenkrabbers' (6+)

juf. nele geeft een attitudelesje: 'Hoe knip ik een afbeelding uit?'

thema les 9: tekenopdracht met pen - fabeldieren verzinnen

thema les 9: tekenopdracht met pen - fabeldieren verzinnen

thema les 11: tekenopdracht thema 'Carnaval': tulbanden (naar het sprookje van 'Aladdin'), fotoshoot

thema les 11: tekenopdracht thema 'Carnaval': tulbanden (naar het sprookje van 'Aladdin'), fotoshoot

thema les 11: tekenopdracht thema 'Carnaval': tulbanden (naar het sprookje van 'Aladdin'), fotoshoot

thema les 11: tekenopdracht thema 'Carnaval': tulbanden (naar het sprookje van 'Aladdin'), fotoshoot

thema 'Carnaval': winnaars tulbandenwedstrijd (naar het sprookje van 'Aladdin'): Aline (tweede plaats), Paulien (eerste plaats), Sebbe (derde plaats)


thema les 12/les 13: ruimtelijk werk - 'klei: schaakstukken boetseren via de cilinder spiraaltechniek (6+) en gestileerde omtrekvorm (9+)'

thema les 12/les 13: ruimtelijk werk - 'klei: schaakstukken boetseren via de cilinder spiraaltechniek (6+) en gestileerde omtrekvorm (9+)'

thema les 12/les 13: ruimtelijk werk - 'klei: schaakstukken boetseren via de cilinder spiraaltechniek (6+) en gestileerde omtrekvorm (9+)', resultaat (onbeschilderd)

thema les 12/les 13: schaakbord weven van papier om schaakstukken van klei op te zetten

thema les 14: ruimtelijk werk - isimo en snoep: 'Snoephuisjes bouwen in kleine groepjes (naar het sprookje van 'Hans en Grietje')'

thema les 14: ruimtelijk werk - isimo en snoep: 'Snoephuisjes bouwen in kleine groepjes (naar het sprookje van 'Hans en Grietje')'

thema les 14: ruimtelijk werk - isimo en snoep: 'Snoephuisjes bouwen in kleine groepjes (naar het sprookje van 'Hans en Grietje')', eindresultaat (om op te eten ;))

zondag 19 februari 2017

Dag van het DKO: 'On the road'

Zaterdag 18 februari 2017 was het de dag van het Deeltijds Kunstonderwijs in Vlaanderen.
Ook in de academie van Turnhout was er allerlei leuks te beleven, in en rondom de Warande. Een kruisbestuiving tussen zowel de Academie voor Woord, Dans en Muziek als de Academie voor Beeldende Kunsten. Het thema was 'On the road', dus alles wat met reizen en vervoer te maken heeft.

In samenspraak met onze docente Karen hebben wij, de afdeling Vrije Grafiek, stempels gemaakt. Hiermee konden de kinderen bij ons hun eigen postkaartjes komen stempelen.
Verder konden ze ook komen schilderen of de frottagetechniek uitproberen. Dit is een techniek waarbij een stukje stof op papier met structuur onder een tekenblad wordt gelegd. Door vervolgens te wrijven met wasco of een potlood wordt de structuur weergegeven op het tekenblad.

Hieronder een kort beeldverslag van deze dag. Wij hebben onze stempel alvast gedrukt, zoals jullie kunnen zien!

stempel van onze afdeling: Vrije Grafiek

de stempelafdeling

stempels: details

stempels: details

sfeerbeeld

de schilderafdeling

de 'frottage'afdeling

hout snijden...

frottagetechniek: materialen

resultaten

aan het werk, nele!

maandag 13 februari 2017

'Post-it' kunst

Nog even een mooi 'winters' beeld tussendoor, waarbij enkel gebruikt wordt gemaakt van blanco post-its en licht. Het werk is getiteld 'Winter 1972', en het is gemaakt door de Zwitserse kunstenaar Adrian Merz.
Op de velletjes staan herinneringen van geïnterviewden aan de winter van 1972. Om maar te stellen dat, in principe, elk materiaal goed is om prachtige beelden te creëren!


titel kunstwerk: 'Winter 1972', kunstenaar: Adrian Merz

Keukenlithografie - experiment coladruk

Toen wij op onze Facebookpagina 'Tekenschool Vorselaar' aankondigden dat we een 'speciale' druktechniek gingen beoefenen (dit doen wij één keer per jaar), namelijk de 'colalithografie' (???), konden wij allesbehalve vermoeden dat er zo'n stormloop zou volgen. Wie onder hen had immers kunnen vermoeden dat je OOK kan tekenen met materialen als zeep en cola?

De refter was 'bijna' te klein geworden, maar het was het allemaal waard. En het concept past binnen ons jaarthema 'Sprookjes', omwille van het 'magische' karakter. Vooral bij de zeeptechniek, want dan verdwijnt de tekening even (door de olie), maar komt later gelukkig (hopelijk) terug tevoorschijn dankzij de cola.

Ik heb begin dit schooljaar kennisgemaakt met deze techniek op de kunstacademie van Turnhout, alwaar ik momenteel in mijn vierde jaar zit. Ik was er meteen door gefascineerd, en het leek mij ook een leuk idee om te introduceren op onze tekenschool.
Wij hebben zelf een introductie gekregen in de vlakdruktechniek 'lithografie', een drukprincipe op basis van water en olie. De 'coladruk' is hier een variant op, dus heb ik het op voorhand thuis wel even geprobeerd.
De materialen die je kunt gebruiken zijn bijvoorbeeld lithokrijtjes, waterbestendige markers en pennetjes, zeep, boter, enz... enz... Kortom, alles wat het water tegenhoudt.

Niet alle resultaten waren helaas even succesvol, omdat we die dag met het maximaal aantal leerlingen waren (+ nog één oud-leerling die eens op bezoek kwam) en dus niet alles konden opvolgen. Het proces is echter volledig gefilmd, dus iedereen die dat wenst kan thuis alsnog aan de slag gaan. De gebruikte materialen zijn immers milieuvriendelijk, goedkoop en te vinden in haast elke keuken.

Ik verwijs nog even naar onze Facebookpagina, waar beide demonstratiefilmpjes te vinden zijn, en daarnaast ook nog een aantal andere filmpjes. Voor een 'professionele' uitleg en introductie zijn er betere filmpjes te vinden op kanalen als Youtube.

In elk geval een boeiende techniek om eens uit te proberen, en dat konden onze leerlingen beamen!

enkele 'geslaagde' resultaten:  waterbestendige markers

zeeptechniek


lithokrijtjes

lithokrijtjes

fijne, zwarte waterbestendige marker

zeeptechniek

zondag 29 januari 2017

Mijn 'gestolen' dichtenbundel (...en tekening(en))

De laatste donderdag van januari gaat traditiegetrouw de poëzieweek van start. Dit doet mij automatisch terugdenken aan mijn jeugdjaren, want schrijven was toen lange tijd het liefste wat ik deed, naast muziek spelen. Op de basisschool schreef ik al gretig opstellen en verhalen. Later, tijdens mijn puberjaren, werden dat een hele resem gedichten met (jawel!) de liefde als populairste onderwerp.

Op school had ik al vroeg een grote interesse voor de taalvakken. Een boekrecensie of zelfs een toneelstuk schrijven? Helemaal my cup of tea! Op één van mijn opstellen stond bijvoorbeeld als commentaar: 'Goed werk Nele, zowel wat inhoud als schrijfvaardigheid betreft. Jij kan schrijven! En je invoelen! Blijven schrijven, Nele!' 
Deze opstellen heb ik grotendeels bewaard, evenals als de zes dichtbundels die ik tijdens mijn puberjaren schreef. Ik kon het niet over mijn hart krijgen om ze weg te doen. Integendeel! Het vormt een waardevolle herinnering aan mijn jeugd. Hoewel het, achteraf bekeken, grotendeels om slechte poëzie gaat.
En dat in een tijd waarin wij onze werkjes nog met de hand schreven. Wij hadden zelf nog geen internet, laat staan dat er boeken in huis waren. Ik denk dus dat ik toen vooral schreef vanuit een soort gemis én om mijn gevoelens en indrukken te kunnen uitdrukken in iets tastbaars.
Een bibliotheek was voor mij destijds nog onontgonnen gebied. Ik weet nog dat ik voor Nederlands een boekbespreking moest doen, en dat ik ergens op zolder nog een stationsromannetje vond (tot grote hilariteit van de klas). Zó erg was het met mij dus gesteld!

De periode dat ik gedichten schreef had ik zelf nog geen enkel gedicht gelezen. Tenzij misschien op school ter gelegenheid van gedichtendag, of 'het Schrijverke' van wijlen Guido Gezelle.
Dat begon te veranderen toen ik in het vijfde middelbaar een leerkracht Nederlands kreeg die erg bezig was met literatuur in de meest brede zin van het woord, eerder dan grammatica. In mijn twintiger jaren heb ik mijn schade natuurlijk grondig ingehaald.
Toen ik een jaar of zestien was, schreef ik gedichten aan de lopende band. Het was een aangenaam tijdverdrijf voor mij, en het gebeurde dat ik tot zes gedichten op een dag schreef! Zó bedreven was ik er mee bezig.
Ik zocht echter nog een klankbord om mijn 'gedachtespinsels' in kaart te brengen. Daarom besloot ik om enkele van mijn dichtbundels (die ik toen ook al illustreerde) aan mijn leerkracht Nederlands te bezorgen. In totaal bezorgde ik haar drie bundels. Zij schreef er dan telkens commentaar, correcties en soms suggesties bij. Van elke dichtbundel maakte ik hiervoor een zwart/wit kopie. Mijn vader nam ze in die tijd nog mee naar zijn werk, omdat daar een kopiemachine ter beschikking stond. Maar bij de derde (en laatste) bundel liep het mis, want die heb ik tot op de dag van vandaag nooit meer terug gezien.
Het moet tegen het einde van het schooljaar geweest zijn dat ik hem bezorgde aan mijn leerkracht. Tot overmaat van ramp zaten er bij de kopie, naast geïllustreerde gedichten, een flink aantal gedichten die nog niet geïllustreerd waren en waarvan ik vooraf geen kopie had genomen! Een aantal hiervan kon ik recupereren door middel van eerdere versies, maar van een tiental gedichten heb ik enkel nog de titel. Achteraf kon ik mij ook niet meer herinneren wat ik toen geschreven had.

Ik weet enkel dat mijn leerkracht deze bundel, zonder mijn medeweten, naar een uitgeverij heeft gestuurd (hoewel ik de gedichten persoonlijk te zwak vond voor een 'eventuele' uitgave). Tijdens het oudercontact was ik even poolshoogte gaan nemen. Op dat moment was zij in gesprek, aangezien zij toen blijkbaar hulptitularis was van een klas. Ze kwam naar de deuropening en zei tegen mij dat ze mijn dichtbundel naar een uitgeverij had gestuurd. Ze voegde er meteen nog aan toe dat '...ik dat toch niet erg vind'. So far, so good.
Wat kon ik hier op antwoorden? Samen met mijn moeder hebben we via mijn hulptitularis toch nog geprobeerd om achter de contactgegevens van de uitgeverij te geraken, maar zonder resultaat... Het jaar daarop ging ik alsnog kunstonderwijs volgen (hoewel ik toen de eerste van mijn klas was), en verhuisde naar een andere middelbare school.

Ik heb lukraak twee gedichten gekozen uit deze bundel, die ik qua symboliek nog goed bedacht vond van mijzelf. Wie weet herkent iemand ze toevallig bij het lezen, en dan is er toch nog hoop!? Of wie weet leest mijn leerkracht van weleer dit verslag wel. Ik heb haar ooit eens gecontacteerd, maar ze heeft niet gereageerd.
Ik ben niet boos (hoewel ik er misschien wel een goede reden voor zou moeten hebben), wel een beetje ontgoocheld MAAR vooral nieuwsgierig naar de gedichten die ik ooit heb geschreven maar niet meer kan herinneren.

Later heb ik nog tweemaal gedichten geschreven bij kunstwerken, in opdracht van de gemeente Lille. Dit was naar aanleiding van 'de Week van de AmateurKunsten'. Sindsdien is de inkt van mijn pen al enige tijd uitgedroogd, maar ik 'voel' wel dat nog niet alle inkt volledig is weggevloeid.

De meeste mensen worden beroofd van geld of waardevolle documenten (wat mij nog nooit is overkomen), maar bij mij zijn het merkwaardig genoeg gedichten én zelfs tekeningen.
Zo heb ik als tiener drie jaar kunstacademie gevolgd in Herentals. Ik was vijftien jaar toen we de opdracht kregen om een olieverfschilderij te maken van een reproductie. Ik koos een werk van Rembrandt. Ik had de tekening al volledig uitgewerkt in potlood, en de volgende les zou ik beginnen met het schilderen.
Toen ik in het atelier kwam was mijn tekening plots verdwenen. Onze werken waren nochtans stevig met tape op een hardboard bevestigd, dus de tekening was er met opzet af gehaald. Ik ben meteen in tranen uitgebarsten, en mijn tekenleerkracht schreef in koeien van letters een boodschap op het schoolbord. Ik ben meteen opnieuw begonnen, en mijn ouders vonden het zo mooi dat het werk uiteindelijk werd ingelijst én tot op heden nog steeds in onze living hangt.
Toen we naar de tentoonstelling gingen kijken, liep er een meisje voor mij en zij wees meteen naar mijn werk. Dat vond ik een mooi compliment! Het was mijn enige olieverfschilderij ooit. Het schilderen wil ik later weer oppikken, want ik heb het altijd graag gedaan.

Hier volgen de gedichten uit mijn bundel. Het leuke is dat ik ze gedateerd heb:

'Liefdesverdriet'     13 april 2002

Ik vraag me af
hoe lang het nog duren zal.
Ze slijt met het tikken van de klok,
terwijl de bons steeds onrustiger

De noodkreet in mij doet losbarsten
en de klokt tikt verder
met onvervuld verlangen.
Maar de nood wordt duurzamer

Met de minuut
doet ze de tijdbom ontwaken
in een explosie van tranen.
Ik wacht tot het 'twaalf' is.
- - - - - - - -

                              14 april 2002

'Ze dwalen telkens af,
als een bos in de mist.
Ik herken hun code haast niet meer,
de wegen snijden elkaar
alleen nog de pas af.

Jij maakt rechtsomkeer
in jouw bos
bedekt je bladeren steeds weer.

Bomen zal ik nooit meer zien,
onkruid zal je zaaien.
...Maar mag ik in je wirwar van takken lezen?
- - - - - - - -

Ik wil alsnog besluiten met een vrolijke noot. Volgend gedicht komt niet van mijzelf, maar van een andere illustrator die eveneens een grote literatuurliefhebber is én bovendien een dichterlijk talent.
Over haar werk schreef ik in het verleden al eens twee blogposts, maar haar gedichten mogen er zeker ook zijn.
Een mooie ode, speciaal gericht aan de Gedichtendag. Vandaar de keuze.
 

'Gedichtendag'

Kom wat dichter,
mijn alfabeet slash poët, zoals jij boeken eet.
Een lettersoepdieet.
Deze dichte deurendag is
aan jou besteed.
Hang aan de deurknop een zoenmagneet.

*Vanessa Verstappen

het olieverfschilderij dat ik als tiener maakte in de tekenacademie van Herentals, een reproductie van Rembrandt, een oefening in 'kleur'

Judy Garland en Bob Newhart: comedy sketch